Anne Applebaum
Data i miejsce urodzenia

25 lipca 1964
Waszyngton

Zawód, zajęcie

dziennikarka

Miejsce zamieszkania

Chobielin-Dwór

Alma Mater

Uniwersytet Yale, London School of Economics

Rodzice

Harvey M. Applebaum
Elizabeth Applebaum

Małżeństwo

Radosław Sikorski

Dzieci

Aleksander, Tadeusz

Odznaczenia
Strona internetowa

Anne Elizabeth Applebaum-Sikorska (ur. 25 lipca 1964 w Waszyngtonie) – amerykańsko-polska dziennikarka, laureatka Nagrody Pulitzera (2004), publicystka „The Atlantic”.

Życiorys

Urodziła się w amerykańskiej rodzinie pochodzenia żydowskiego, jako córka Harveya M. i Elizabeth Applebaumów. Ukończyła studia z wyróżnieniem na Uniwersytecie Yale, gdzie w 1986 uzyskała licencjat z historii i literatury. Uzyskała również tytuł magistra stosunków międzynarodowych na London School of Economics w 1987. Studiowała także w St Antony’s College na Uniwersytecie Oksfordzkim przed przeprowadzką do Warszawy.

Karierę dziennikarską rozpoczęła w 1988 jako korespondentka „The Economist” w Warszawie; do 1991 opublikowała serię artykułów o przemianach społecznych i politycznych w Europie Wschodniej. Pracowała następnie jako redaktor działu zagranicznego a później zastępca redaktora naczelnego tygodnika „The Spectator” w Londynie. W trakcie brytyjskiej kampanii wyborczej w 1997 była także redaktorem politycznym „Evening Standard”. Przez kilka lat prowadziła kolumnę „Foreigners” w internetowym magazynie „Slate”, przejętym w 2004 przez The Washington Post Company. W latach 2002–2006 była członkinią kolegium redakcyjnego „The Washington Post”, gdzie jako komentatorka polityczna prowadzi tygodniową kolumnę poświęconą sprawom zagranicznym. Jest dyrektorem projektów pod nazwą "Transitions Forum" (przemiany polityczno-gospodarcze) w londyńskim think tanku Legatum Institute.

Za swoją pierwszą książkę Between East & West (Między Wschodem a Zachodem) otrzymała w 1996 Nagrodę im. Adolpha Bentincka. Za wydaną w 2003 książkę Gułag otrzymała w 2004 Nagrodę Pulitzera w kategorii „General nonfiction”. W 2011 wraz z Danielle Crittenden wydała książkę kucharską Przepisy z mojego ogrodu.

W 2013 uzyskała obywatelstwo polskie. W tym samym roku zdobyła Cundill Prize, nagrodę za książkę historyczną Za żelazną kurtyną. Ujarzmienie Europy Wschodniej 1944–1956.

W 2018 wraz z Radosławem Sikorskim i Grzegorzem Hajdarowiczem uczestniczyła w spotkaniu Grupy Bilderberg.

Życie prywatne

Jej mężem jest Radosław Sikorski, z którym ma dwóch synów, Aleksandra i Tadeusza. Mieszka z rodziną w Chobielinie.

Publikacje w języku polskim

  • Gułag, z ang. przeł. Jakub Urbański, przekł. rodz. 1: Małgorzata Claire Wybieralska, Warszawa: „Świat Książki”, 2005.
  • Między Wschodem a Zachodem: przez pogranicza Europy, przeł. Ewa Kulik-Bielińska, Warszawa: Prószyński i S-ka, 2001 *wyd. 2 – 2009).
  • Wstęp [w:] Gustaw Herling-Grudziński, Inny świat: zapiski sowieckie, Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2010.
  • (współautor: Danielle Crittenden) Przepisy z mojego ogrodu, przeł. Jacek Konieczny, Kraków: Wydawnictwo Literackie 2011.
  • Wstęp [w:] Cathy A. Frierson, Siemion S. Wileński, Dzieci Gułagu, przeł. Anna Sawisz, Agnieszka Nowakowska, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011.
  • Za żelazną kurtyną. Ujarzmienie Europy Wschodniej 1944-1956, przeł. Barbara Gadomska, Warszawa: „Świat Książki ”przy współpr. Agora, 2013.
  • Czerwony głód, przeł. Barbara Gadomska, Wanda Gadomska, Warszawa: Agora, 2018.
  • Matka Polka. Anne Applebaum w rozmowie z Pawłem Potoroczynem, Warszawa: OsnoVa, 2020.
  • Zmierzch demokracji. Zwodniczy powab autorytaryzmu, przeł. Piotr Tarczyński, Warszawa: Wydawnictwo Agora, 2020.
  • Wybór (wraz z Donaldem Tuskiem), Warszawa 2021.

Odznaczenia

  • Krzyż Oficerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej – 7 listopada 2012 postanowieniem prezydenta Bronisława Komorowskiego za wybitne osiągnięcia w pracy dziennikarskiej i publicystycznej oraz upowszechnianie wiedzy o najnowszej historii Europy Środkowo-Wschodniej odznaczona zostaje obywatelka Stanów Zjednoczonych Ameryki i Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (dekoracja odbyła się 11 listopada 2012).
  • Order Krzyża Ziemi Maryjnej III Klasy – Estonia, 2008.
  • Gwiazda Tysiąclecia Litwy – Litwa, 2008.
  • Order Księżnej Olgi, II Klasa – Ukraina, 2022.
  • Order Księżnej Olgi, III Klasa – Ukraina, 2019.

Przypisy

  1. 1 2 Anna Kilian. Ludzie bez tożsamości – wywiad z Anne Applebaum. „Rzeczpospolita”, s. A17, 2009-06-13.
  2. ↑ Washington Post: Anne Applebaum (ang.).
  3. ↑ People [online], The Legatum Institute [dostęp 2015-08-12] [zarchiwizowane z adresu 2015-08-15] (ang.).
  4. ↑ Anne Applebaum, żona Radosława Sikorskiego, została Polką [online], Onet.pl, 23 sierpnia 2013 [dostęp 2013-08-23] [zarchiwizowane z adresu 2013-08-26] (pol.).
  5. ↑ 2013 Cundill Prize Winner [online], McGill University, 20 listopada 2013 [dostęp 2013-11-21] [zarchiwizowane z adresu 2013-11-24] (ang.).
  6. ↑ Anne Applebaum z najwyższą na świecie nagrodą za książkę historyczną [online], Wyborcza.pl, 21 listopada 2013 [dostęp 2013-11-21] [zarchiwizowane z adresu 2013-11-21] (pol.).
  7. ↑ Participants 2018 [online], www.bilderbergmeetings.org [dostęp 2019-11-28].
  8. ↑ Premiera książki 'Wybór'. Zapraszamy na spotkanie z Anne Applebaum i Donaldem Tuskiem w Klubie 'Wyborczej' [online], gazetapl [dostęp 2021-12-09] (pol.).
  9. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 listopada 2012 r. o nadaniu orderu (M.P. z 2013 r. poz. 271).
  10. ↑ Odznaczenia państwowe w Święto Niepodległości. prezydent.pl, 11 listopada 2012. [dostęp 2012-11-11].
  11. ↑ Bearers of decorations – Anne Applebaum – Maarjamaa Risti III klassi teenetemärk. president.ee. [dostęp 2013-01-02]. (ang. • est.).
  12. ↑ President Ilves participated in the celebration of Poland’s 90th anniversary [online], president.ee, 11 listopada 2008 [zarchiwizowane z adresu 2011-05-14] (ang.).
  13. ↑ Applebaum otrzymała „Gwiazdę Millenium Litwy” [online], rp.pl, 23 października 2008 [dostęp 2013-01-13] [zarchiwizowane z adresu 2013-01-27].
  14. ↑ УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №595/2022 Про відзначення державними нагородами України. president.gov.ua, 23 sierpnia 2022. [dostęp 2022-08-29]. (ukr.).
  15. ↑ УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №865/2019 [online], Офіційне інтернет-представництво Президента України [dostęp 2019-11-23] (ukr.).

Linki zewnętrzne


This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.