Andrzej Leszek Bonusiak (ur. 2 lipca 1968 w Kaliszu) – polski historyk, specjalizujący się w dziejach diaspory polskiej i historii najnowszej Polski; nauczyciel akademicki związany z Uniwersytetem Rzeszowskim.

Życiorys

Urodził się jako najstarszy syn Włodzimierza Bonusiaka w Kaliszu w 1968 roku, gdzie spędził wczesne lata swojego życia i ukończył szkołę podstawową. W 1982 roku przeprowadził się wraz z rodziną do Rzeszowa. Tam też ukończył szkołę średnią i zdał egzamin dojrzałości w 1986 roku. Następnie podjął studia historyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie, które ukończył w 1992 roku magisterium. Bezpośrednio potem został zatrudniony na swojej macierzystej uczelni w Instytucie Historii na stanowisku asystenta. W 1996 roku uzyskał tam stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii na podstawie pracy pt. Lwów 1918–1939. Ludność. Przestrzeń. Samorząd, której promotorem był prof. Stanisław Gajewski. Wraz z nowym stopniem naukowym awansował na stanowisko adiunkta, które zajmował także po przekształceniu w 2001 roku Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Uniwersytet Rzeszowski. W 2005 roku Rada Wydziału Historycznego Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii o specjalności historia najnowsza na podstawie rozprawy nt. Szkolnictwo polskie w Stanach Zjednoczonych Ameryki w latach 1984–2003. Analiza funkcjonalno-instytucjonalna. W 2006 roku został profesorem nadzwyczajnym, jest kierownikiem Zakładu Historii XIX wieku, dziejów Polonii i Emigracji. W latach 2008–2012 pełnił funkcję prodziekana ds. studenckich Wydziału Socjologiczno-Historycznego Uniwersytetu Rzeszowskiego.

Dorobek naukowy i odznaczenia

Zainteresowania naukowe Andrzeja Bonusiaka koncentrują się wokół zagadnień związanych z diasporą polską (szkolnictwem i organizacjami oświatowymi), dziejami regionalnymi (historia najnowsza) oraz Polonią w krajach byłego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. Do najważniejszych jego publikacji należą:

• Galicja w 1848 roku. Demografia, działalność polityczna i społeczna, gospodarka i kultura, Rzeszów 1999.
• Lwów w latach 1918–1939. Ludność, przestrzeń, samorząd, Rzeszów 2000.
• Dzieje polskiego szkolnictwa sobotniego w metropolii chicagowskiej 1951–1997, Przemyśl 2001.
• Małe regiony w wielkiej polityce Polski, Słowacji i Ukrainy, Rzeszów 2003.
• Wspólnota polska w Berdiańsku. Wyzwania współczesności. Monografia, Donieck 2008.
• Migracje polskie – historia i współczesność, Rzeszów 2010.
• Polacy w niepodległej Ukrainie. Analiza strukturalno-funkcjonalna, Rzeszów 2013.

Poza tym interesuje się dziejami techniki wojskowej, a także turystyką. W 2001 został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi za wzorowe, wyjątkowo sumienne wykonywanie obowiązków wynikających z pracy zawodowej.

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Biografia na stronie Uniwersytetu Rzeszowskiego