Stanisław Gajewski
Data i miejsce urodzenia

18 października 1912
Kraków

Data i miejsce śmierci

29 kwietnia 1995
Warszawa

Ambasador PRL we Francji
Okres

od 6 kwietnia 1954
do 24 czerwca 1961

Poprzednik

Przemysław Ogrodziński (chargé d'affaires ad interim)

Następca

Jan Druto

Odznaczenia

Stanisław Gajewski (ur. 18 października 1912 w Krakowie, zm. 29 kwietnia 1995 w Warszawie) – polski dyplomata, urzędnik państwowy, ambasador PRL we Francji (1954–1961).

Życiorys

Urodził się w rodzinie Wacława i Wandy z domu Landau. Zmarły tragicznie w 1925 ojciec był z wykształcenia chemikiem i asystentem na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz dyrektorem Syndykatu Hodowlanego, matka – absolwentka nauk przyrodniczych na Uniwersytecie w Lozannie – po śmierci ojca pracowała jako nauczycielka. Miał brata Wacława – profesora genetyki, członka PAN.

Od 1915 mieszkał w Warszawie. Uczęszczał do Gimnazjów: Ziemi Mazowieckiej oraz Państwowego im. Joachima Lelewela, gdzie zdał maturę. W latach 1930–1934 studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Odbył służbę wojskową, a następnie aplikację u mecenasa Władysława Winawera.

W czasie II wojny światowej pracował jako tłumacz w firmie papierniczej u wuja, po powstaniu warszawskim znalazł się w Częstochowie.

Po zakończeniu działań wojennych pracował w ministerstwie sprawiedliwości na zaproszenie Leona Chajna (1944–1945). W 1945 rozpoczął pracę dla MSZ, był m.in. kierownikiem Wydziału Konsularnego oraz attaché w Ambasadzie RP (PRL) w Czechosłowacji. Był szefem polskiej misji dyplomatycznej Międzynarodowej Komisji Krajów Neutralnych ds. repatriacji jeńców.

Od 1954 do 1961 pełnił misję jako ambasador nadzwyczajny i pełnomocny w Paryżu. Z powodu „skandalu obyczajowego” usunięty ze służby dyplomatycznej, pracował jako doradca Prezydium Sejmu ds. stosunków zagranicznych.

Nim przystąpił do PZPR, należał do Stronnictwa Demokratycznego. 23 sierpnia 1980 roku dołączył do apelu 64 uczonych, pisarzy i publicystów do władz komunistycznych o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami.

Początkowo żonaty z lekarką – absolwentką UW Janiną Milejkowską (ślub wzięli w listopadzie 1939), następnie był drugim mężem Zofii Chądzyńskiej.

Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 224-1-9).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Krzysztof Masłoń, Stygmatycy w smudze cienia, „Rzeczpospolita” z 5–6 marca 2005 [dostęp: 20 listopada 2011].
  2. ↑ Leon Chajn, Materiały do historii klubów demokratycznych i Stronnictwa Demokratycznego, Warszawa 1964, t. 1, s. 262.
  3. ↑ Apel (dokument KSS KOR, Archiwum Opozycji IV/04.05.43 [b.n.s])
  4. ↑ Monika Piątkowska, Zofia Chądzyńska, „Wysokie Obcasy” z 20 września 2003 [dostęp: 10 listopada 2011].
  5. ↑ „Życie Warszawy”, nr 120 z 4 maja 1995, s. 17 (nekrolog).
  6. ↑ Cmentarz Stare Powązki: WACŁAW GAJEWSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2019-11-05].
  7. ↑ M.P. z 1947 r. nr 16, poz. 35 „za pracę przy org. akcji repatriacyjnej”.
  8. ↑ Maria Dąbrowska: Dzienniki powojenne 1945–1965. T. 4. Warszawa: 1996, s. 66.

Bibliografia

  • Robert Jarocki, Pięć minut ambasadora: rozmowy ze Stanisławem Gajewskim, Warszawa 1993.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.