Andrea Antico
Data i miejsce urodzenia

ok. 1470–1480
Montona

Pochodzenie

włoskie

Data śmierci

po 1539

Gatunki

muzyka poważna, muzyka renesansu

Zawód

drzeworytnik, drukarz, wydawca, kompozytor

Andrea Antico, także Antiquus, Anticho, Antigo, De Antiquis (ur. około 1470–1480 w Montonie, zm. po 1539) – włoski drzeworytnik, drukarz, wydawca i kompozytor.

Życiorys

Początkowo przebywał w Wenecji, następnie około 1509 roku przeniósł się do Rzymu, gdzie działał jako wydawca. Drukował z przygotowanych przez siebie drzeworytów i metalorytów wydawnictwa muzyczne u Marcello Silbera, następnie prowadził własną drukarnię. Od 1517 roku drukował także z wykorzystaniem ruchomej czcionki. 27 stycznia 1516 roku otrzymał od papieża Leona X przywilej na drukowanie muzyki wielogłosowej, a 27 grudnia tegoż roku papieskie brewe, na mocy którego przejął niewykorzystany przez Ottaviano Petrucciego przywilej na druk tabulatur organowych. W Rzymie wydał m.in. Liber quindecimus missarum electarum (1516), zawierający m.in. 3 msze Josquina des Prés, 2 msze Pierre’a de la Rue i 3 msze Brumela, a w 1517 roku pierwszą włoską tabulaturę organową pt. Frottole intabulate da sonare organi libro primo.

Po odstąpieniu swojej rzymskiej drukarni przeniósł się do Wenecji, gdzie w latach 1520–1521 we współpracy z Antonio Giuntą i Antonio Torresano wydawał zbiory pieśni, frottoli, motetów i mszy. W latach 30. XVI wieku nawiązał współpracę z Ottaviano Scotto, który między 1533 a 1539 rokiem wydał za pomocą sporządzanych przez Antico drzeworytów m.in. zbiory madrygałów Philippe’a Verdelota i Jakoba Arcadelta, a także motety Adriana Willaerta.

Skomponował kilka frottoli, które ukazały się w zbiorach Petrucciego, a później w jego własnych wydawnictwach Canzoni nove (Rzym 1510) i Frottole (Rzym 1517).

Przypisy

  1. 1 2 3 The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 22. ISBN 0-674-37299-9.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 1. Część biograficzna ab. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1979, s. 58–59. ISBN 83-224-0113-2.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.