Anatol Jezierski
pułkownik kawalerii
Data i miejsce urodzenia

29 października 1885
Bobrujsk

Data i miejsce śmierci

6 września 1976
Warszawa

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Jednostki

18 pułk ułanów
5 pułk ułanów

Stanowiska

dowódca pułku

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Anatol Jezierski (ur. 29 października 1885 w Bobrujsku, zm. 6 września 1976 w Warszawie) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 29 października 1885 w Bobrujsku, ówczesnym mieście powiatowym guberni mińskiej, w rodzinie Tadeusza i Antoniny z Mikicińskich.

Służył w armii rosyjskiej. W 1919 był zastępcą dowódcy w 1 pułku ułanów, który wchodził w skład Dywizji Syberyjskiej. W styczniu 1920 na czele małej grupy kawalerzystów zdołał uniknąć bolszewickiej niewoli i dotrzeć do Harbinu, gdzie objął dowództwo oddziału jazdy.

Na początku lipca 1920 przypłynął do Gdańska na statku Jarosław i został skierowany do obozu szkolnego w Grupie. 16 sierpnia objął dowództwo 3. szwadronu, a 30 sierpnia dowództwo I dywizjonu 18 pułku ułanów. Od 22 września 1920 do kwietnia 1921 pełnił obowiązki dowódcy pułku w stopniu majora.

Szczególnie odznaczył się w walkach pod Skrobowem (23-24 września 1920) podczas wojny polsko-bolszewickiej za które został odznaczony Srebrnym Orderem Virtuti Militari.

Pochwała w rozkazie generała Junga: „18 Pułk Ułanów wniósł zamieszanie w szeregi 27 dywizji sowieckiej i ułatwił sytuację XXIX Brygadzie Piechoty znajdującej się w ciężkim boju z przeciwnikiem. W imieniu służby wyrażam uznanie i dziękuję wszystkim oficerom i ułanom 18 pułku, a zwłaszcza dowódcy pułku majorowi Jezierskiemu oraz rannym oficerom: porucznikowi Monwid-Olechnowiczowi, ppor. Buterlewiczowi i ppor. Kłopotowskiemu – i życzę im szczęścia i powodzenia w dalszej służbie ku chwale Ojczyzny”.

23 października 1920, jako oficer byłej 5 Dywizji Strzelców Polskich został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Później zajmował stanowisko komendanta kadry szwadronu zapasowego 18 pułku ułanów w Toruniu. W marcu 1924 został przeniesiony do 25 pułku ułanów w Prużanie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 6. lokatą w korpusie oficerów jazdy. Z dniem 15 stycznia 1925 został przeniesiony do 5 pułku ułanów na stanowisko pełniącego obowiązki dowódcy pułku. Dowodzony przez niego oddział stacjonował w garnizonie Ostrołęka i wchodził w skład XII Brygady Kawalerii. Od 11 kwietnia do 4 lipca 1925 pełnił w zastępstwie obowiązki dowódcy XII Brygady Kawalerii. Z dniem 1 kwietnia 1926 został przeniesiony służbowo na trzymiesięczny kurs doszkolenia sztabowych oficerów kawalerii w Obozie Szkolnym Kawalerii w Grudziądzu, w charakterze frekwentanta. 1 stycznia 1928 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1928 stopień pułkownika w korpusie oficerów kawalerii i 11. lokatą. Po awansie został zatwierdzony na stanowisku dowódcy pułku. Z dniem 3 lutego 1928 został przeniesiony służbowo na III unifikacyjny trzymiesięczny kurs dowódców pułków w Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia w Rembertowie. Od 1 kwietnia 1929 do kwietnia 1930 obowiązki dowódcy pułku łączył z pełnieniem w zastępstwie funkcji dowódcy XII Brygady Kawalerii. Z dniem 1 lipca 1935 został mu udzielony dwumiesięczny urlop z zachowaniem uposażenia czynnego wraz z dodatkiem służbowym z równoczesnym zwolnieniem z zajmowanego stanowiska, a z dniem 31 sierpnia 1935 przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał w Warszawie przy Alei 3 Maja 2 m. 9. Następnie brał udział w kampanii wrześniowej, a po jej zakończeniu został internowany na Węgrzech. Po zwolnieniu wrócił do Polski. Zmarł 6 września 1976 w Warszawie.

Na podstawie uchwały Nr 419/LV/2009 Rady Miasta Ostrołęki z 29 października 2009 zmieniającej uchwałę w sprawie ustalenia nazw ulic i placów w mieście Ostrołęka dotychczasowa ulica Marcelego Nowotki została zmieniona na ulicę płk. Antoniego Jezierskiego.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-09-09]..
  2. ↑ Czapała 2013 ↓, s. 340.
  3. ↑ Mijakowski, Rozdżestwieński i Kukawski 2013 ↓, s. 75.
  4. ↑ Bagiński 1921 ↓, s. 558.
  5. ↑ Bagiński 1921 ↓, s. 586, 587.
  6. 1 2 Czapała 2013 ↓, s. 355.
  7. 1 2 Mijakowski, Rozdżestwieński i Kukawski 2013 ↓, s. 76.
  8. 1 2 Księga Jazdy Polskiej 1938 ↓, s. 412.
  9. ↑ Dobiecki i Kłopotowski 1929 ↓, s. 19.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 41 z 27 października 1920, s. 1086.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 635, 676.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 9 marca 1924, s. 108.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 580.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924, s. 167.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 598.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 22 stycznia 1925, s. 30.
  17. ↑ Czapała 2013 ↓, s. 361.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 22 maja 1926, s. 169.
  19. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 2 stycznia 1928, s. 2.
  20. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 337.
  21. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 294.
  22. ↑ Rocznik oficerów kawalerii 1930 ↓, s. 18, 69.
  23. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 140, 632.
  24. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 20 stycznia 1928, s. 9.
  25. ↑ Czapała 2013 ↓, s. 363.
  26. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935, s. 85, 103.
  27. ↑ Kolekcja ↓, s. 11.
  28. ↑ Czapała 2013 ↓, s. 367.
  29. ↑ Uchwała nr 419/LV/2009 Rady Miasta Ostrołęki z dnia 29 października 2009 r. zmieniająca uchwałę w sprawie ustalenia nazw ulic i placów w mieście Ostrołęka. „Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego”. 199, poz. 5542, s. 36401, 2009-12-05. Warszawa: Wojewoda Mazowiecki. ISSN 1507-4307..
  30. ↑ Kolekcja ↓, s. 1.
  31. ↑ Dobiecki i Kłopotowski 1929 ↓, s. 22.
  32. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-09-09]..
  33. ↑ M.P. z 1934 r. nr 6, poz. 12.
  34. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 19 marca 1934, s. 108.
  35. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-09-09]..
  36. 1 2 Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 140.
  37. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-09-09]..
  38. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 18 marca 1930, s. 77.
  39. 1 2 Czapała 2013 ↓, s. 364–365.
  40. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 11 listopada 1936, s. 29.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.