Allen Johnson

Allen Johnson w Berlinie w 2007
Data i miejsce urodzenia

1 marca 1971
Waszyngton

Wzrost

178 cm

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
złotoAtlanta 1996lekkoatletyka
(bieg na 110 m przez płotki)
Mistrzostwa świata
złotoGöteborg 1995bieg na 110 m przez płotki
złotoAteny 1997bieg na 110 m przez płotki
złotoEdmonton 2001bieg na 110 m przez płotki
złotoParyż 2003bieg na 110 m przez płotki
brązHelsinki 2005bieg na 110 m przez płotki
Halowe mistrzostwa świata
złotoBarcelona 1995bieg na 60 m przez płotki
złotoBirmingham 2003bieg na 60 m przez płotki
złotoBudapeszt 2004bieg na 60 m przez płotki
srebroWalencja 2008bieg na 60 m przez płotki

Allen Kenneth Johnson (ur. 1 marca 1971 w Waszyngtonie) – amerykański lekkoatleta płotkarz, mistrz olimpijski i czterokrotny mistrz świata.

Jako płotkarz nie miał idealnych warunków fizycznych (wzrost 182 cm, waga 78 kg).

Studiował na University of North Carolina w Chapel Hill, gdzie wyróżniał się jako wszechstronny lekkoatleta – obok biegu płotkarskiego uprawiał skoki w dal i wzwyż oraz dziesięciobój. Potem skoncentrował się na biegu na 110 metrów przez płotki (oraz na biegu na 60 metrów przez płotki w hali).

W 1994 zajął drugie miejsce w zawodach pucharu świata w Londynie w biegu na 110 metrów przez płotki. Na halowych mistrzostwach świata w 1995 w Barcelonie ostał zwycięzcą w biegu na 60 metrów przez płotki, wyprzedzając swego kolegę z reprezentacji USA Courtneya Hawkinsa i Tony’ego Jarretta z Wielkiej Brytanii. W tym samym roku został złotym medalistą mistrzostw świata w Göteborgu w biegu na 110 metrów przez płotki, przed Jarretem i Rogerem Kingdomem ze Stanów Zjednoczonych.

Został mistrzem igrzysk olimpijskich w 1996 w Atlancie w biegu na 110 metrów przez płotki, wyprzedzając Marka Creara z USA i Floriana Schwarthoffa z Niemiec. Obronił tytuł mistrzowski na tym dystansie na mistrzostwach świata w 1997 w Atenach, przed Colinem Jacksonem z Wielkiej Brytanii i Igorem Kováčem. Na tych samych mistrzostwach wystąpił w zwycięskim biegu eliminacyjnym w sztafecie 4 × 400 metrów (sztafeta USA wygrała również bieg finałowy, bez udziału Johnsona, po latach została zdyskwalifikowana z powodu dopingu Antonia Pettigrewa). W 1998 zajął 2. miejsce w biegu na 110 metrów przez płotki na Igrzyskach Dobrej Woli w Uniondale. Na mistrzostwach świata w 1999 w Sewilli nie stanął wskutek kontuzji do biegu półfinałowego (tytuł przypadł jego głównemu rywalowi Colinowi Jacksonowi).

Na igrzyskach olimpijskich w 2000 w Sydney uplasował się tuż za podium na 4. miejscu. Zdobył swój trzeci tytuł w biegu na 110 metrów przez płotki na mistrzostwach świata w 2002 w Edmonton, wyprzedzając Aniera Garcíę z Kuby i Dudleya Dorivala z Haiti. W tym samym roku wygrał tę konkurencję na Igrzyskach Dobrej Woli w Brisbane. Zajął 2. miejsce w tej konkurencji w zawodach pucharu świata w 2002 w Madrycie. W 2003 został najpierw mistrzem w biegu na 60 metrów przez płotki na halowych mistrzostwach świata w Birmingham (przed Anierem Garcíą i Liu Xiangiem z Chin), a następnie po raz czwarty w biegu na 110 metrów przez płotki na mistrzostwach świata w Paryżu (wyprzedzając Terrence’a Trammella z USA i Liu Xianga).

Zwyciężył po raz trzeci w biegu na 60 metrów przez płotki na halowych mistrzostwach świata w 2004 w Budapeszcie, przed Liu Xiangiem i Maurice’em Wignallem z Jamajki. Na igrzyskach olimpijskich w Atenach w tym samym roku upadek w biegu eliminacyjnym na 110 metrów przez płotki pozbawił go szansy walki o medal. Na mistrzostwach świata w 2005 w Helsinkach sięgnął po brąz w tej konkurencji (wyprzedzili go Ladji Doucouré z Francji i Liu Xiang). Zwyciężył na tym dystansie w pucharze świata w 2006 w Atlancie. Został srebrnym medalistą w biegu na 60 metrów przez płotki na (halowych mistrzostwach świata w 2008 w Walencji (za Liu Xiangiem).

W 2010 ogłosił zakończenie kariery sportowej.

Rekordy życiowe:

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Allen Johnson [online], olympedia.org [dostęp 2020-11-12] (ang.).
  2. 1 2 IAAF World Cup in Athletics [online], GBRAthletics [dostęp 2020-11-12] (ang.).
  3. 1st IAAF/VTB Bank Continental Cup IAAF Statistics Handbook Split 2010 [online], IAAF, s. 37 [dostęp 2020-11-12] [zarchiwizowane z adresu 2012-10-26] (ang.).
  4. IAAF World Indoor Championships – Birmingham 2018, Statistics Handbook [online], IAAF, s. 84 [dostęp 2020-11-12] (ang.).
  5. IAAF World Athletics Championships Doha 2019 Statistics Handbook [online], World Athletics, s. 148 [dostęp 2020-11-12] (ang.).
  6. IAAF World Athletics Championships Doha 2019 Statistics Handbook [online], World Athletics, s. 148–149, 238–239 [dostęp 2020-11-12] (ang.).
  7. 1 2 Goodwill Games [online], GBRAthletics [dostęp 2020-11-12] (ang.).
  8. 1 2 IAAF World Athletics Championships Doha 2019 Statistics Handbook [online], World Athletics, s. 149 [dostęp 2020-11-12] (ang.).
  9. 1 2 1st IAAF/VTB Bank Continental Cup IAAF Statistics Handbook Split 2010 [online], IAAF, s. 38 [dostęp 2020-11-12] [zarchiwizowane z adresu 2012-10-26] (ang.).
  10. 1 2 IAAF World Indoor Championships – Birmingham 2018, Statistics Handbook [online], IAAF, s. 85 [dostęp 2020-11-12] (ang.).
  11. IAAF World Athletics Championships Doha 2019 Statistics Handbook [online], World Athletics, s. 149–150 [dostęp 2020-11-12] (ang.).
  12. IAAF World Athletics Championships Doha 2019 Statistics Handbook [online], World Athletics, s. 150 [dostęp 2020-11-12] (ang.).
  13. IAAF World Indoor Championships – Birmingham 2018, Statistics Handbook [online], IAAF, s. 86 [dostęp 2020-11-12] (ang.).
  14. Christian Fuchs, Allen Johnson beendet seine Karriere [online], leichtatletik.de, 11 lipca 2010 [dostęp 2020-11-12] (niem.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.