| α Pic | |||||||||||||||||||||
Położenie w gwiazdozbiorze | |||||||||||||||||||||
| Dane obserwacyjne (J2000) | |||||||||||||||||||||
| Gwiazdozbiór | |||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Rektascensja |
06h 48m 11,455s | ||||||||||||||||||||
| Deklinacja |
−61° 56′ 29,00″ | ||||||||||||||||||||
| Paralaksa (π) |
0,03378 ± 0,00178″ | ||||||||||||||||||||
| Odległość | |||||||||||||||||||||
| Wielkość obserwowana |
3,30m | ||||||||||||||||||||
| Ruch własny (RA) |
−66,07 ± 1,98 mas/rok | ||||||||||||||||||||
| Ruch własny (DEC) |
242,97 ± 2,03 mas/rok | ||||||||||||||||||||
| Prędkość radialna |
15,3 ± 1,3 km/s | ||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||
| Rodzaj gwiazdy |
gwiazda ciągu głównego | ||||||||||||||||||||
| Typ widmowy |
A8VnkA6 | ||||||||||||||||||||
| Masa |
2,1–2,2 M☉ | ||||||||||||||||||||
| Promień |
3,1 R☉ | ||||||||||||||||||||
| Jasność |
35 L☉ | ||||||||||||||||||||
| Okres obrotu |
<18 h | ||||||||||||||||||||
| Prędkość obrotu |
205 km/s | ||||||||||||||||||||
| Wiek |
~1 mld lat | ||||||||||||||||||||
| Temperatura |
7370–8610 K | ||||||||||||||||||||
| Alternatywne oznaczenia | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Alfa Pictoris (α Pic) – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Malarza. Jest odległa od Słońca o około 97 lat świetlnych.
Charakterystyka
Jest to gwiazda ciągu głównego lub podolbrzym, należąca do typu widmowego A. Jej temperatura nie jest dobrze określona, oceny zawierają się od 7370 do 8610 K (średnio 7950, co odpowiada typowi widmowemu A7). Jej jasność to 35 jasności Słońca, ma ona promień 3,1 razy większy niż Słońce. Masa gwiazdy wiąże się z jej zaawansowaniem ewolucyjnym: jeśli Alfa Pictoris jeszcze nie zakończyła syntezy wodoru w hel w jądrze, to jej obserwowane cechy pozwalają obliczyć masę równą 2,1 masy Słońca; jeśli już zakończyła, jej masa to 2,2 masy Słońca. Gwiazda ma około miliarda lat. Gwiazdy o mniejszej masie mają w otoczce jądra strefę konwektywną, w której generowane jest pole magnetyczne; Alfa Pictoris nie powinna jej mieć. To przypuszczenie zgadza się z obserwowanym szybkim obrotem gwiazdy – pole magnetyczne z czasem zwalnia obrót mniej masywnych gwiazd. Pomimo tego Alfa Pictoris emituje promieniowanie rentgenowskie, co wraz z zaburzeniami jej ruchu zaobserwowanymi przez sondę Hipparcos wskazuje, że ma ona towarzysza, dotąd niezaobserwowanego.
Alfa Pictoris jest południową gwiazdą polarną Merkurego (północną jest Omikron Draconis).