Alain Daniélou
Pseudonim

Shiva Sharan

Data i miejsce urodzenia

4 października 1907
Neuilly-sur-Seine

Pochodzenie

francuskie

Data i miejsce śmierci

27 stycznia 1994
Lozanna

Gatunki

muzyka ludowa

Zawód

indolog, etnomuzykolog

Odznaczenia

Alain Daniélou, pseudonim Shiva Sharan (ur. 4 października 1907 w Neuilly-sur-Seine, zm. 27 stycznia 1994 w Lozannie) – francuski indolog i etnomuzykolog.

Życiorys

Był synem ministra Charles’a Daniélou i bratem kardynała Jeana Daniélou. Ukończył Collège Sainte-Croix w Neuilly-sur-Seine oraz St. John’s College w Annapolis w stanie Maryland. Do grona jego nauczycieli należeli Charles Panzéra i Max d’Ollone. W 1932 roku odbył podróż do Afryki Północnej i Azji. W latach 1935–1949 studiował sanskryt, filozofię, religię i muzykę hinduską na Hindu University w Benares, następnie od 1949 do 1954 roku był wykładowcą tej uczelni. Poznał Rabindranatha Tagore, który zatrudnił go w swojej szkole w Santiniketan. W latach 1954–1956 kierował należącym do Towarzystwa Teozoficznego Research Centre i Adyar Library w Madrasie, od 1956 do 1959 roku był profesorem Institut Français d’Indologie w Pondicherry. Od 1959 roku był członkiem École française d’Extrême-Orient. W Indiach dokonał konwersji na śiwaizm. Pobierał nauki u hinduskiego przywódcy duchowego Swami Karpatri i tłumaczył jego pisma. W 1960 roku został radcą Międzynarodowej Rady Muzyki UNESCO. W latach 1963–1975 był dyrektorem International Institute for Comparative Music Studies w Berlinie i Wenecji. Był autorem ponad 30 publikacji poświęconych Indiom, ich muzyce, filozofii i religii.

W 1981 roku otrzymał nagrodę Międzynarodowej Rady Muzyki UNESCO. W 1992 roku został członkiem Indian National Academy of Music, Dance and Theater. Odznaczony został krzyżem kawalerskim (1967) i krzyżem oficerskim (1993) Legii Honorowej, krzyżem oficerskim Orderu Narodowego Zasługi (1974) i krzyżem komandorskim Orderu Sztuki i Literatury (1985).

Wybrane prace

(na podstawie materiałów źródłowych)

  • Introduction to the Study of Musical Scales (Londyn 1943)
  • Northern Indian Music (2 tomy, Kalkuta 1949 i 1953; 2. wydanie pt. The Ragas of Northern Indian Music 1968)
  • La Musique du Cambodge et du Laos (Pondicherry 1957)
  • Traité de musicologie comparée (Paryż 1959)
  • Purānas: Textes des Purānas sur la theorié musicale (Pondicherry 1959)
  • Bharaia, Muni, Le Gitālamkāra (Pondicherry 1960)
  • Inde (Paryż 1966)
  • Sémantique musicale (Paryż 1967)
  • La Situation de la musique et des musiciens dans les pays d’orient (Florencja 1971)

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 2. Część biograficzna cd. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1984, s. 338. ISBN 83-224-0223-6.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Constance A. Jones, James D. Ryan: Encyclopedia of Hinduism. New York: Facts on File, 2007, s. 118–119. ISBN 978-0-8160-5458-9.
  3. 1 2 3 4 Mervyn McLean: Pioneers of Ethnomusicology. Coral Springs: Llumina Press, 2006, s. 129. ISBN 1-59526-596-1.
  4. 1 2 3 4 5 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 2 Conf–Gysi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 788. ISBN 0-02-865527-3.
  5. 1 2 3 4 5 Dictionnaire des orientalistes de langue française. Paris: Éditions Karthala, 2012, s. 271. ISBN 978-2-8111-0790-1.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.