Abdus Salam (z lewej) i Syed Qasim Mahmood, pakistański pisarz, encyklopedysta i dziennikarz | |
| Data i miejsce urodzenia |
29 stycznia 1926 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
21 listopada 1996 |
| profesor | |
| Specjalność: fizyka teoretyczna | |
| Alma Mater |
Government College University w Lahore, |
| Uczelnia |
Uniwersytet Stanforda, |
| dyrektor International Centre for Theoretical Physics | |
| Odznaczenia | |
| Nagrody | |
Abdus Salam (ur. 29 stycznia 1926 w Jhang, zm. 21 listopada 1996 w Oksfordzie) – pakistański fizyk teoretyk, noblista, profesor fizyki teoretycznej w Imperial College London, założyciel i dyrektor International Centre for Theoretical Physics (ICTP) w Trieście. Zasłynął głównie w fizyce cząstek elementarnych – jako współtwórca teorii oddziaływań elektrosłabych obok Weinberga i Glashowa, z którymi otrzymał za to Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki w 1979.
Życiorys
Pochodzenie i wykształcenie
Ojciec Abdusa Salama był urzędnikiem w Wydziale Edukacji w ubogim rolniczym regionie. Abdus Salam jako czternastolatek przystąpił do egzaminu wstępnego na University of the Punjab i uzyskał na nim najwyższy wynik w historii uczelni. Uzyskał stypendium, które pozwoliło mu na podjęcie studiów w Government College na University of the Punjab (obecnie Government College University, Lahore). Studia ukończył w 1946, uzyskując tytuł MA. W tym samym roku wyjechał na stypendium do St John’s College, wchodzącego w skład University of Cambridge. Tam w 1949 uzyskał stopień BA w dziedzinie matematyki i fizyki.
Praca naukowa
W 1950 został wyróżniony Smith's Prize, nagrodą przyznawaną przez University of Cambridge osobom przed doktoratem, za wybitny wkład w dziedzinie fizyki. Stopień doktora fizyki teoretycznej uzyskał w 1952; jego rozprawa dotyczyła elektrodynamiki kwantowej.
W 1951 wrócił do Pakistanu, aby wykładać matematykę w Government College; rok później objął stanowisko kierownika Zakładu Matematyki na University of the Punjab. W 1954 opuścił Pakistan i ponownie wyjechał do Cambridge, gdzie w 1957 został profesorem fizyki teoretycznej na Imperial College London. Stanowisko to łączył z funkcją dyrektora International Centre for Theoretical Physics (ICTP) w Trieście, którego był współzałożycielem.
Abdus Salam za pomocą hipotetycznych równań opisał zależności pomiędzy siłą elektromagnetyczną a oddziaływaniami słabymi. Postulował istnienie cząstek elementarnych, takich jak Bozon W czy Bozon Z. Do podobnych wniosków doszli Sheldon Lee Glashow oraz Steven Weinberg, którzy stosowali inne metody badawcze. Istnienie tych bozonów zostało potwierdzone przez eksperymenty prowadzone w CERN w 1983.
Od 1966 blisko współpracował z gen. Władysławem Turowiczem, komendantem pakistańskiego Space & Upper Atmosphere Research Committee (SUPARCO), przy rozwijaniu programu rakietowego i kosmicznego (satelity, astronauci). Brał również udział w rozwoju pakistańskiego programu nuklearnego.
Nagrodę Nobla otrzymał w 1979, wraz z Sheldonem Lee Glashowem i Stevenem Weinbergiem, za niezależne prace nad jednolitą teorią wzajemnego słabego i elektromagnetycznego oddziaływania cząstek elementarnych. Był pierwszym muzułmańskim i pakistańskim laureatem Nagrody Nobla. Otrzymał również wiele innych honorowych tytułów oraz wysokich odznaczeń, m.in. status członka zagranicznego PAN (1985). Laureat Medalu Copleya.
Śmierć
Po śmierci, spowodowanej chorobą Parkinsona, jego ciało zostało przetransportowane do Rabwah w Pendżabie i tam złożone w pobliżu grobu rodziców.
Wyróżnienia
Odznaczenia
Salama odznaczyło kilka krajów Azji, Europy i Ameryki Południowej:
- 1959: Order Pakistanu
- 1979: Order Imtiaz (Pakistan)
- 1980: Order Niepodległości (Jordania)
- 1980: Order Andrésa Bella (Wenezuela)
- 1980: Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (Włochy)
- 1989: Honorowy Rycerz Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego (Wielka Brytania)
- 1994: Krzyż Wielki Orderu Zasługi Naukowej (Brazylia)
Doktoraty honorowe
Tytuł doktora honoris causa przyznało mu ponad 40 uczelni z pięciu kontynentów – Azji, Europy, Afryki i obu Ameryk. Jego nazwisko znajduje się na liście uczelni, które przyznały ten tytuł, zamieszczonej na stronie internetowej Komitetu Noblowskiego:
- 1957: University of the Punjab, Lahaur (Pakistan)
- 1971: Uniwersytet Edynburski (Wielka Brytania)
- 1979: Università degli Studi di Trieste (Włochy)
- 1979: University of Islamabad (Pakistan)
- 1980: Universidad Nacional de Ingeniería w Limie (Peru)
- 1980: Uniwersytet Świętego Marka w Limie (Peru)
- 1980: Universidad Nacional de San Antonio Abad del Cusco (Peru)
- 1980: Universidad Simón Bolívar w Caracas (Wenezuela)
- 1980: Yarmouk University w Irbidzie (Jordania)
- 1980: Uniwersytet Stambulski (Turcja)
- 1981: Guru Nanak Dev University w Amritsarze (Indie)
- 1981: Muslim University w Aligarh (Indie)
- 1981: Banaras Hindu University w Waranasi (Indie)
- 1981: University of Chittagong (Bangladesz)
- 1981: Uniwersytet Wrocławski (28 maja)
- 1981: University of Bristol (Wielka Brytania)
- 1981: University of Maiduguri (Nigeria)
- 1982: Uniwersytet Filipiński
- 1983: Uniwersytet Chartumski (Sudan)
- 1983: Uniwersytet Complutense w Madrycie (Hiszpania)
- 1984: City College of New York (USA)
- 1984: University of Nairobi (Kenia)
- 1985: Universidad Nacional de Cuyo w Mendozie (Argentyna)
- 1985: Universidad Nacional de La Plata (Argentyna)
- 1985: University of Cambridge (Wielka Brytania)
- 1985: Uniwersytet w Göteborgu (Szwecja)
- 1986: Uniwersytet Sofijski im. św. Klemensa z Ochrydy (Bułgaria)
- 1986: Uniwersytet w Glasgow (Wielka Brytania)
- 1986: University of Science and Technology w Hefei (Chiny)
- 1986: City, University of London (Wielka Brytania)
- 1987: Panjab University w Czandigarh (Indie)
- 1987: Medicina Alternativa Institute w Kolombo (Sri Lanka)
- 1987: National University of Benin w Kotonu (Benin)
- 1987: University of Exeter (Wielka Brytania)
- 1988: Uniwersytet w Gandawie (Belgia)
- 1990: Bendel State University w Ekpomie (Nigeria)
- 1990: Uniwersytet Ghany (Ghana)
- 1991: University of Warwick (Wielka Brytania)
- 1991: Université Cheikh Anta Diop w Dakarze (Senegal)
- 1991: Universidad Nacional de Tucumán w San Miguel de Tucumán (Argentyna)
- 1992: University of Lagos (Nigeria)
Uwagi
Przypisy
- ↑ Nobel Prize in Physics 1979 • Abdus Salam – Facts. Nobel Media AB. [dostęp 2014-02-05]. (ang.).
- ↑ Abdus Salam – Biographical. Nobel Media AB. [dostęp 2014-02-05]. (ang.).
- 1 2 Salam Abdus, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2021-07-29].
- 1 2 Abdus Salam. Biographical. [w:] nobelprize.org [on-line]. [dostęp 2019-12-17]. (ang.).
- 1 2 Abdus Salam, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2019-12-17] (ang.).
- ↑ The Rocket-Missile Man of Pakistan: Air Commodore Władysław Józef Marian Turowicz. Pakistan Defence. [dostęp 2015-09-09]. (ang.).
- ↑ Nobel Lecture, December 8, 1979 • Gauge Unification of Fundamental Forces. Nobel Media AB. [dostęp 2014-02-05]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 Abdus Salam Curriculum Vitae. Nobel Media AB. [dostęp 2014-02-05]. (ang.).
- ↑ Salam, Abdus, [w:] Członkowie Polskiej Akademii Nauk [online], czlonkowie.pan.pl [dostęp 2021-09-01].
- ↑ Listagem Geral da Ordem Nacional do Mérito Científico. Ministério da Ciência, Tecnologia e Inovação. [dostęp 2014-02-25]. (port.).
- ↑ Doktorzy honoris causa: Multimedialna Baza Danych Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego. mbd.muzeum.uni.wroc.pl. [dostęp 2018-07-11]. (pol.).
Bibliografia
- Nobel Prize in Physics 1979 • Abdus Salam – Facts. Nobel Media AB. (ang.).
- Andrzej K. Wróblewski. Noblista heretyk. „Wiedza i Życie”, s. 63, marzec 2010. Warszawa: Prószyński Media. ISSN 0137-8929.
Linki zewnętrzne
- ICTP Mission & History • An institute run by scientists for scientists, www.ictp.it
- Spirit of Abdus Salam Award Recipients Announced, Three long-time ICTP staff share recognition ICTP founder and Nobel Laureate Abdus Salam, 30/01/2014, Trieste, Italy, www.ictp.it
- ISNI: 0000000108825961
- VIAF: 27596310
- LCCN: n50082126
- GND: 132772817
- NDL: 00474321
- BnF: 14065867n, 12151714h
- SUDOC: 030013577
- SBN: CFIV046655
- NLA: 52239024
- NKC: kup19980000086131
- NTA: 07027424X
- CiNii: DA01417823
- PLWABN: 9810623496005606
- NUKAT: n96030195
- OBIN: 64072
- J9U: 987007323392805171, 987007284265905171
- PTBNP: 33290
- CANTIC: a11435793
- CONOR: 55276387
- WorldCat: lccn-n50082126