85 mm armata dywizyjna wz. 1944 (D-44)
85-мм дивизионная пушка Д-44
Dane podstawowe
Państwo

 ZSRR

Producent

Uralmasz

Rodzaj

armata przeciwpancerna

Historia
Prototypy

1943–1944

Produkcja seryjna

1945–1954

Wyprodukowano

10800 szt.

Dane taktyczno-techniczne
Kaliber

85 mm

Długość lufy

4685 mm

Donośność

15 600 m

Prędkość pocz. pocisku

793 m/s (odłamkowego)
800 m/s (przeciwpancerno-smugowy)
1050 m/s (przeciwpancerno-podkalibrowy)

Długość

8340 mm

Szerokość

1730 mm

Wysokość

1420 mm

Masa

1725 kg

Kąt ostrzału

-7° do +35° (w pionie)
54° (w poziomie)

Szybkostrzelność

do 20 strz./min.

Czas przejścia w położenie bojowe

40-60 s.

Prędkość marszowa

do 60 km/h

85 mm armata przeciwpancerna D-44 (ros. 85-мм дивизионная пушка Д-44) – holowana przeciwpancerna armata dywizyjna wz. 1944 konstrukcji radzieckiej.

Działo znajduje się w uzbrojeniu Wojska Polskiego. Opracowano je w czasie drugiej wojny światowej i jest półautomatyczne.

Charakterystyka

Armata posiada lufę monoblokową, bruzdowaną na końcu której znajduje się hamulec wylotowy. Połączona jest z nasadą zamkową za pomocą tulei łączącej. Ma zamek klinowy o ruchu pionowym zawierający mechanizm odpalający, zabezpieczający, powtórnego napinania iglicy, automatycznego otwierania i samoczynnego zamykania zamka oraz wyrzutnik. Posiada dźwigniowo-naciskowy mechanizm spustowy. Lufa tworzy zespół odrzutowy wraz z nasadą zamkową, poruszający się w cylindrycznej kołysce zamocowanej czopami w gniazdach łożyska górnego. Łoże górne jest osadzone obrotowo ma czopie łoża dolnego.

Półosie kół jezdnych ułożyskowane są w sponie czołowej i wraz z wałkami skrętnymi i mechanizmem różnicowym tworzą mechanizm resorowy armaty, który po rozwarciu ogonów jest samoczynnie wyłączany.

Zespół odrzutowy jest zrównoważony przez pneumatyczny odciążacz typu pchającego. Do naprowadzania działa służy zębaty mechanizm podniesieniowy typu łukowego i śrubowy mechanizm kierunkowy. Do sprzęgnięcia zespołu odrzutowego z łożem zastosowano hydro-pneumatyczny oporopowrotnik typu wrzecionowego.

Armata wyposażona jest w celownik mechaniczny S-71 służący do strzelania z zakrytych stanowisk i optyczny do strzelania na wprost.

Do strzelania stosowane są naboje zespolone z pociskami odłamkowymi o masie 9,54 kg, przeciwpancerno- smugowe tępogłowicowe z czopem balistycznym o masie 9,2 kg, przeciwpancerno-smugowe ostrogłowicowe o masie 9,34 kg, przeciwpancerno-smugowe podkalibrowe o masie 5 kg, błyskowo-dymne o masie 0,1 kg.

Warianty

Po wprowadzeniu ulepszeń w armacie występują jej odmiany:

  • D-44N – z celownikiem noktowizyjnym (nocny)
  • D-44M – z instalacją oświetleniowo-sygnalizacyjną
  • D-44MN – z celownikiem noktowizyjnym
  • SD-44 – z napędem pomocniczym

Przypisy

Bibliografia

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo „WIS”, 1994, s. 56. ISBN 83-86028-01-7.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.