| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent |
Uralmasz |
| Rodzaj |
armata przeciwpancerna |
| Historia | |
| Prototypy |
1943–1944 |
| Produkcja seryjna |
1945–1954 |
| Wyprodukowano |
10800 szt. |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Kaliber |
85 mm |
| Długość lufy |
4685 mm |
| Donośność |
15 600 m |
| Prędkość pocz. pocisku |
793 m/s (odłamkowego) |
| Długość |
8340 mm |
| Szerokość |
1730 mm |
| Wysokość |
1420 mm |
| Masa |
1725 kg |
| Kąt ostrzału |
-7° do +35° (w pionie) |
| Szybkostrzelność |
do 20 strz./min. |
| Czas przejścia w położenie bojowe |
40-60 s. |
| Prędkość marszowa |
do 60 km/h |
85 mm armata przeciwpancerna D-44 (ros. 85-мм дивизионная пушка Д-44) – holowana przeciwpancerna armata dywizyjna wz. 1944 konstrukcji radzieckiej.
Działo znajduje się w uzbrojeniu Wojska Polskiego. Opracowano je w czasie drugiej wojny światowej i jest półautomatyczne.
Charakterystyka
Armata posiada lufę monoblokową, bruzdowaną na końcu której znajduje się hamulec wylotowy. Połączona jest z nasadą zamkową za pomocą tulei łączącej. Ma zamek klinowy o ruchu pionowym zawierający mechanizm odpalający, zabezpieczający, powtórnego napinania iglicy, automatycznego otwierania i samoczynnego zamykania zamka oraz wyrzutnik. Posiada dźwigniowo-naciskowy mechanizm spustowy. Lufa tworzy zespół odrzutowy wraz z nasadą zamkową, poruszający się w cylindrycznej kołysce zamocowanej czopami w gniazdach łożyska górnego. Łoże górne jest osadzone obrotowo ma czopie łoża dolnego.
Półosie kół jezdnych ułożyskowane są w sponie czołowej i wraz z wałkami skrętnymi i mechanizmem różnicowym tworzą mechanizm resorowy armaty, który po rozwarciu ogonów jest samoczynnie wyłączany.
Zespół odrzutowy jest zrównoważony przez pneumatyczny odciążacz typu pchającego. Do naprowadzania działa służy zębaty mechanizm podniesieniowy typu łukowego i śrubowy mechanizm kierunkowy. Do sprzęgnięcia zespołu odrzutowego z łożem zastosowano hydro-pneumatyczny oporopowrotnik typu wrzecionowego.
Armata wyposażona jest w celownik mechaniczny S-71 służący do strzelania z zakrytych stanowisk i optyczny do strzelania na wprost.
Do strzelania stosowane są naboje zespolone z pociskami odłamkowymi o masie 9,54 kg, przeciwpancerno- smugowe tępogłowicowe z czopem balistycznym o masie 9,2 kg, przeciwpancerno-smugowe ostrogłowicowe o masie 9,34 kg, przeciwpancerno-smugowe podkalibrowe o masie 5 kg, błyskowo-dymne o masie 0,1 kg.
Warianty
Po wprowadzeniu ulepszeń w armacie występują jej odmiany:
- D-44N – z celownikiem noktowizyjnym (nocny)
- D-44M – z instalacją oświetleniowo-sygnalizacyjną
- D-44MN – z celownikiem noktowizyjnym
- SD-44 – z napędem pomocniczym
Przypisy
Bibliografia
- Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo „WIS”, 1994, s. 56. ISBN 83-86028-01-7.