Iglica – część mechanizmu uderzeniowego broni palnej w postaci wąskiego pręta, który uderzając w spłonkę inicjuje zapłon ładunku miotającego. Iglica uderza w spłonkę pod wpływem energii sprężyny uderzeniowej albo w wyniku uderzenia w nią kurka lub bijnika. Przednia część, bezpośrednio uderzająca w spłonkę, nosi nazwę grota iglicy.

Bibliografia

• Stanisław Torecki: 1000 słów o broni i balistyce. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982, s. 92. ISBN 83-11-06699-X.
• Andrzej Ciepliński: Encyklopedia współczesnej broni palnej : (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WIS, 1994, s. 89-90. ISBN 83-86028-01-7.