| Philodromidae | |
| Thorell, 1870 | |
| Okres istnienia: kreda–dziś | |
Philodromus dispar, samica | |
Philodromus sp., samiec | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Podtyp | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Infrarząd | |
| Rodzina |
ślizgunowate |
| Zasięg występowania | |
Ślizgunowate (Philodromidae) – rodzina pająków z grupy Araneomorphae, należąca do kladu Entelegynae, liczy 31 rodzajów obejmujących 536 gatunków; występują niemal na całym świecie; w Polsce stwierdzono obecność 25 gatunków.
Systematyka
Rodzina została opisana przez Tamerlana Thorella w artykule pt. On European spiders, który ukazał się w 7. numerze czasopisma „Nova Acta Regiae Societatis Scientiarum Upsaliensis” w 1870 roku. Ślizgunowate były łączone w jedną rodzinę z ukośnikowatymi, jednak Heinrich Homann wykazał w 1975 roku, że ślizgunowate nie są blisko spokrewnione z ukośnikowatymi, a ich rodziną siostrzaną są spachaczowate. Ślizgunowate występują co najmniej od kredy.
Według World Spider Catalog rodzina obejmuje 536 gatunków ujętych w 31 rodzajach:
- Apollophanes O. Pickard-Cambridge, 1898
- Bacillocnemis Mello-Leitão, 1938
- Berlandiella Mello-Leitão, 1929
- Celerrimus Lecigne, Cornic, Oger & Van Keer, 2019
- Cleocnemis Simon, 1886
- Ebo Keyserling, 1884
- Eminella Özdikmen, 2007
- Fageia Mello-Leitão, 1929
- Gephyrellula Strand, 1932
- Gephyrina Simon, 1895
- Gephyrota Strand, 1932
- Halodromus Muster, 2009
- Hirriusa Strand, 1932
- Metacleocnemis Mello-Leitão, 1929
- Pagiopalus Simon, 1900
- Paracleocnemis Schiapelli & Gerschman, 1942
- Pedinopistha Karsch, 1880
- Petrichus Simon, 1886
- Philodromops Mello-Leitão, 1943
- Philodromus Walckenaer, 1826 – rodzaj typowy
- Procleocnemis Mello-Leitão, 1929
- Psellonus Simon, 1897
- Pseudopsellonus Balogh, 1936
- Pulchellodromus Wunderlich, 2012
- Rhysodromus Schick, 1965
- Suemus Simon, 1895
- Thanatus C. L. Koch, 1837
- Tibellus Simon, 1875
- Tibitanus Simon, 1907
- Titanebo Gertsch, 1933
- Vacchellia Caporiacco, 1935
Rozmieszczenie geograficzne
Ślizgunowate występują niemal na całym świecie. Występują w bardzo różnych środowiskach, zamieszkują m.in. lasy, sawanny, łąki.
Morfologia
Pająki małe lub średniej wielkości, o długości ciała od 3 do 16 mm. Oddychają za pomocą dwóch płucotchawek. Ciało lekko grzbietobrzusznie spłaszczone, niekiedy znacznie wydłużone. Ośmioro oczu, zazwyczaj podobnej wielkości, w dwóch rzędach (4:4), oczy wtórne pozbawione tapetum. Szczękoczułki pozbawione ząbków. Odnóża długie i delikatne, zbliżonych rozmiarów, nogi II pary zwykle najdłuższe; stopy z dwoma pazurkami; włoski przy pazurkach oraz skopule zapewniają im dobrą adhezję do śliskich podłoży. Proste kądziołki przędne, brak stożeczka i cribellum. Ubarwienie często kryptyczne.
Zachowanie
Aktywni łowcy, nie budują sieci, przemieszczają się bardzo szybko (ludzkiemu oku może być trudno nadążyć za ruchem przedstawicieli rodzaju Philodromus), polują na roślinach lub na ziemi; nie wykorzystują przędzy do łapania ofiar. Bardzo mało wiadomo na temat naturalnych ofiar ślizgunowatych. Zastygają w bezruchu, przypominając niemal istoty dwuwymiarowe. Samice tworzą wełniste kokony na m.in. liściach, pod korą. W chłodniejszych, północnych regionach formy niedorosłe (subadult) zimują, osiągają dorosłość wiosną.
Galeria
- Apollophanes margareta, Kanada
- Berlandiella querencia, Brazylia
- Ebo pepinensis, samica, USA
- Pagiopalus personatus, samica, Hawaje
- Philodromus sp., Polska
- Oczy Philodromus albidus, Wielka Brytania
- Philodromus cespitum, Łotwa
- Philodromus marxi, USA
- Thanatus coloradensis, samica z kokonem, USA
- Philodromus margaritatus, Holandia
- Thanatus formicinus, Łotwa
- Tibellus oblongus, Łotwa
- Titanebo sp., USA
Przypisy
- ↑ Philodromidae, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 R. Jocqué, A. S. Dippenaar-Schoeman: Spider families of the world. Tervuren: Royal Museum for Central Africa, cop. 2007, s. 204. ISBN 978-90-74752-11-4.
- ↑ W. Nentwig, T. Blick, R. Bosmans, D. Gloor, A. Hänggi, C. Kropf: Europe - Country lists. [w:] Spiders of Europe [on-line]. [dostęp 2021-01-05]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Marek Michał Żabka: Pajęczy świat. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2013, s. 156. ISBN 83-88147-16-1.
- 1 2 Family: Philodromidae Thorell, 1870. [w:] World Spider Catalog [on-line]. [dostęp 2021-01-10]. (ang.).
- ↑ Heinrich Homann. Die Stellung der Thomisidae und der Philodromidae im System der Araneae (Chelicerata, Arachnida). „Zeitschrift für Morphologie der Tiere”. 80, s. 181, 1975-09. Springer-Verlag. DOI: 10.1007/BF00285652. ISSN 0720-213X. (ang.).
- ↑ Family Philodromidae Thorell 1870 (orb-weaver). [w:] Fossilworks [on-line]. [dostęp 2021-01-10]. (ang.).
- ↑ Currently valid spider genera and species (2021-01-10). [w:] World Spider Catalog [on-line]. [dostęp 2021-01-10]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 Family: Philodromidae Thorell, 1870. [w:] World Spider Catalog [on-line]. [dostęp 2021-01-10]. (ang.).
- ↑ U. A. Gajbe. Studies on some spiders of the family Philodromidae (Araneae: Arachnida) from Madhya Pradesh, India. „Records of the Zoological Survey of India”. 105, s. 62, 2005. ISSN 0375-1511. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 Ansie Dippenaar-Schoeman: Field Guide to South African Spiders. Pretoria: LAPA Publishers, cop. 2014, s. 180. ISBN 978-0-7993-6018-9.
- 1 2 3 4 5 6 7 Jørgen Lissner: The Spiders of Europe and Greenland - filtered for France (Mainland). Jørgen Lissner, cop. 2011. [dostęp 2021-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-01-27)]. (ang.).
- 1 2 Elchin Fizuli oglu Huseynov. Natural prey of the spider Tibellus macellus (Araneae, Philodromidae). „Bulletin of the British Arachnological Society”. 14 (4), s. 206, 2008. ISSN 2049-3045. (ang.).