ŁaGG-3 na wystawie w Moskwie w 2005 roku | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent |
Zakłady Lotnicze Sokół |
| Konstruktor | |
| Typ | |
| Konstrukcja |
drewniana |
| Załoga |
jedna osoba |
| Historia | |
| Data oblotu |
1940 |
| Lata produkcji |
1940–1944 |
| Wycofanie ze służby |
1947 (ZSRR); 1950 (Finlandia) |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
12-cylindrowy silnik widlasty |
| Moc |
939,5 kW (1260 KM) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
9,80 m |
| Długość |
8,81 m |
| Wysokość |
2,54 m |
| Masa | |
| Własna |
2620 kg |
| Startowa |
3190 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
575 km/h |
| Prędkość wznoszenia |
na wysokość 5000 m: |
| Pułap |
9700 m |
| Zasięg |
1000 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| – 1 × działko lotnicze SzWAK kal. 20 mm (wbudowane w silnik) – 2 × karabin maszynowy SzKAS kal. 7,62 mm (w przedniej, górnej części kadłuba) – 200 kg bomb i pocisków rakietowych | |
| Użytkownicy | |
| ZSRR; Finlandia | |
| Rzuty | |
ŁaGG-3 – jednomiejscowy samolot myśliwski i przechwytujący produkcji ZSRR z czasów II wojny światowej.
Projekt tego samolotu oznaczony symbolem "K", był dziełem trzech konstruktorów pracujących w zakładach nr 301 – S. A. Ławoczkina, M. I. Gudkowa i W. P. Gorbunowa. Miał to być szybki i dobrze uzbrojony samolot myśliwski o konstrukcji wykonanej z drewna. Choć przy jego budowie wykorzystano nowoczesne technologie, prototyp oznaczony I-301, który oblatano 9 kwietnia 1940 roku, wykazał wyraźny niedobór mocy. Początkowo samoloty seryjne miały zostać oznaczone ŁaGG-1, ale po zwiększeniu pojemności zbiorników paliwa postanowiono zmienić nazwę na ŁaGG-3. Produkcję seryjną uruchomiono najpierw w zakładach nr 23 (gdzie zbudowano 65 egzemplarzy), a później w zakładach nr 21, 31, 153, 165. W 1. półroczu 1941 roku zakłady nr 21 zbudowały 214, a do końca 1445 sztuk tego samolotu. Samoloty początkowo przeznaczano do służby na Dalekim Wschodzie. Jako pierwszy, w marcu 1941 roku, w samoloty te wyposażono 24. pułk myśliwski – kilka tygodni później samoloty zwrócono producentowi w celu usunięcia usterek hydrauliki podwozia.
ŁaGG-3 był dość zwrotny, ale ze względu na niekorzystny stosunek masy do mocy silnika miał słabe wznoszenie. Kiedy gwałtownie spadła jakość produkcji, piloci nadali mu przezwisko: лакированный гарантированный гроб (łakirowannyj garantirowannyj grob), czyli lakierowana gwarantowana trumna.
Galeria
Linki zewnętrzne
- ŁaGG-3 na stronie awiacja.republika.pl. awiacja.republika.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-08-01)].
- ŁaGG-3 na stronie Air Pages (ang.)