zwierzątko (język polski)

wymowa:
IPA: [zvʲjɛˈʒɔ̃ntkɔ], AS: [zvʹi ̯ežõntko], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ą i  j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zdrobn. od: zwierzę
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Chomik to śliczne zwierzątko.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zwierzęta nmos, zwierz m, zwierzę n, zwierzyna ż, zwierzyniec m, zezwierzęcenie n, zwierzęcość ż, zwierzak m, zwierzaczek m
czas. zezwierzęcić się dk.
przym. zwierzęcy, zwierzyńcowy
przysł. zwierzęco
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. zwierzę + -ątko
uwagi:
tłumaczenia:
dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: zwierzę
  • bułgarski: (1.1) животинка ż, животинче n
  • hiszpański: (1.1) animalito m, animalillo m
  • niemiecki: (1.1) Tierchen n
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.