zvuk (język chorwacki)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) dźwięk
- odmiana:
- (1.1) lp zvuk, zvuka, zvuku, zvuk, zvukom, zvuku, zvuče; lm zvukovi / zvuci, zvukova, zvukovima / zvucima, zvukove / zvuke, zvukovima / zvucima, zvukovima / zvucima, zvukove / zvuke
- przykłady:
- (1.1) Iz sobe su dolazili čudni zvukovi. → Z pokoju dobiegały dziwne dźwięki.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
zvuk (język czeski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) dźwięk
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik zvuk zvuky dopełniacz zvuku zvuků celownik zvuku zvukům biernik zvuk zvuky wołacz zvuku zvuky miejscownik zvuku zvucích narzędnik zvukem zvuky - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. zvučný, zvukový
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
zvuk (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.