zuhauen (język niemiecki)
- wymowa:
- IPA: [ˈt͡suːˌhaʊ̯ən]
-
- znaczenia:
czasownik nieregularny, rozdzielnie złożony, przechodni
- (1.1) pot. przywalić, walnąć
- odmiana:
- (1.1)[1] zuhauen (haut zu), haute zu, zugehauen (haben)
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Zuhauen n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. zu- + hauen
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: hauen • abhauen • anhauen • aufhauen • aushauen • behauen • durchhauen • einhauen • entzweihauen • herrunterhauen • hinhauen • kaputthauen • loshauen • niederhauen • umhauen • verhauen • weghauen • zerhauen • zuhauen • zusammenhauen
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.