zerbröckeln (język niemiecki)
- wymowa:
- IPA: [t͡sɛɐ̯ˈbʁœkl̩n]
-
- znaczenia:
czasownik słaby, nierozdzielnie złożony
- (1.1) rozkruszać, rozkruszyć
- odmiana:
- (1.1)[1] zerbröckel|n (zerbröckelt), zerbröckelte, zerbröckelt (haben)
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Zerbröckeln n, Zerbröckelung ż, Zerbröcklung ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: bröckeln • abbröckeln • ausbröckeln • losbröckeln • zerbröckeln
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.