zen (język polski)

wymowa:
IPA: [zɛ̃n], AS: [zẽn], zjawiska fonetyczne: nazal.
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy[1][2] lub nijaki[2][3]

(1.1) szkoła buddyzmu mahajany rodem z Japonii; zob. też zen w Wikipedii

przymiotnik relacyjny

(2.1) dotyczący zen (1.1)
odmiana:
(1.1) w rodzaju męskim blm,
(1.1) w rodzaju nijakim nieodm., blm,
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikzenzen
dopełniaczzenzen
celownikzenzen
biernikzenzen
narzędnikzenzen
miejscownikzenzen
wołaczzenzen
(2.1)
przykłady:
(1.1) Zen podkreśla rolę medytacji, znany jest z celowo tworzonych paradoksów i minimalistycznej estetyki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
mistrz zen
etymologia:
jap. 禅 (zen) < chiń. 禅 (chán) < chiń. 禅那 (chánnà, japońskie czytanie zenna) < sanskr. ध्यान (dhyāna, pali: jhāna) → rodzaj medytacji
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) Zen
  • baskijski: (1.1) zen
  • chiński standardowy: (1.1) 禅
  • czeski: (1.1) zen m
  • duński: (1.1) zen
  • esperanto: (1.1) zeno; (2.1) zena
  • fiński: (1.1) zen
  • francuski: (1.1) zen m
  • hiszpański: (1.1) zen m
  • irlandzki: (1.1) Zen m
  • japoński: (1.1) 禅
  • niemiecki: (1.1) Zen m
  • nowogrecki: (1.1) Ζεν
  • portugalski: (1.1) zen m
  • rosyjski: (1.1) дзэн m, дзен m
  • tajski: (1.1) เซน
  • tybetański: (1.1) ཟེན
  • ukraiński: (1.1) дзен m
  • węgierski: (1.1) zen
  • wietnamski: (1.1) thiền
  • włoski: (1.1) zen
źródła:
  1. ↑ Hasło „zen” w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, ISBN 978-83-01-14198-1, s. 1480.
  2. 1 2 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „zen” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. ↑ Hasło „zen” w: Inny słownik języka polskiego PWN, red. Mirosław Bańko, t. II, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2014, ISBN 978–83–01–17799–7, s. 1326.

zen (język angielski)

wymowa:
wymowa amerykańska
​
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) filoz. zen (odłam buddyzmu)
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Zen
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
jap. 禅 (zen) < chiń. 禅 (chán) < chiń. 禅那 (chánnà, japońskie czytanie zenna) < sanskr. ध्यान (dhyāna, pali: jhāna) → rodzaj medytacji
uwagi:
źródła:

zen (język baskijski)

wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) rel. zen[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

zen (esperanto (morfem))

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) zen
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
rzecz. zeno
przym. zena
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Morfem nie został oficjalnie zatwierdzony.
źródła:

zen (język fiński)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) filoz. zen
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
jap. 禅 (zen) < chiń. 禅 (chán) < chiń. 禅那
uwagi:
źródła:

zen (język hiszpański)

wymowa:
IPA: [θen]
IPA: [sen], homofon: sen (dialekty z utożsamieniem s-z)
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) filoz. zen

przymiotnik

(2.1) dotyczący filozofii zen
odmiana:
(1.1) blm
(2.1) nieodm.
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(2.1) filosofía / pensamiento zen → filozofia / myśl zen
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
jap. 禅 (zen) < chiń. 禅 (chán) < chiń. 禅那
uwagi:
źródła:

zen (język włoski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) filoz. zen[1]
odmiana:
(1.1) nieodm.
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
jap. 禅 (zen) < chiń. 禅 (chán) < chiń. 禅那
uwagi:
źródła:
  1. ↑ Maria K. Podracka, Uniwersalny słownik włosko-polski. Dizionario universale italiano-polacco, Wydawnictwo REA, Warszawa 2004, ISBN 83-7141-522-2.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.