zelator (język polski)
- wymowa:
- [uwaga 1] IPA: [zɛˈlatɔr], AS: [zelator]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) daw. inaczej: zelota[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik zelator zelatorzy dopełniacz zelatora zelatorów celownik zelatorowi zelatorom biernik zelatora zelatorów narzędnik zelatorem zelatorami miejscownik zelatorze zelatorach wołacz zelatorze zelatorzy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) zelota, zelant
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zelotyzm m, zelantyzm m, st.pol. zelozja ż, st.pol. zelus m, zelant m, zelota m
- forma żeńska zelotka ż
- przym. zelocki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: zelota
- źródła:
- ↑
Hasło „zelator” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VIII: Z-Ż, Warszawa 1900–1927, s. 439.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.