zbiorowość (język polski)
- wymowa:
- IPA: [zbʲjɔˈrɔvɔɕʨ̑], AS: [zbʹi ̯orovość], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) grupa wyodrębniona ze względu na wspólną cechę; zob. też zbiorowość w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik zbiorowość zbiorowości dopełniacz zbiorowości zbiorowości celownik zbiorowości zbiorowościom biernik zbiorowość zbiorowości narzędnik zbiorowością zbiorowościami miejscownik zbiorowości zbiorowościach wołacz zbiorowości zbiorowości - przykłady:
- (1.1) Jedynie władze oficjalnie ustanowione mogą korzystać z prawa zwracania się z petycjami w imieniu zbiorowości[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) zbiorowość generalna / społeczna / statystyczna / terytorialna / zamorska
- synonimy:
- (1.1) wspólnota, społeczność
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zbiór m, zbiórka ż, zbiorowisko n, zbieractwo n
- czas. zbierać ndk., zebrać dk.
- przym. zbiorowy, zbiorczy
- przysł. zbiorowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) community, collectivity
- francuski: (1.1) collectivité ż
- jidysz: (1.1) אָבשטשעסטווע ż (obshtshestve)
- sanskryt: (1.1) ग्राम m (grāma)
- włoski: (1.1) collettività ż
- źródła:
- ↑ Konstytucja Belgii
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.