zapustny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [zaˈpustnɨ], AS: [zapustny]
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) przest. związany z zapustami
- (1.2) przen. wesoły, biesiadny, gotowy[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik zapustny zapustna zapustne zapustni zapustne dopełniacz zapustnego zapustnej zapustnego zapustnych celownik zapustnemu zapustnej zapustnemu zapustnym biernik zapustnego zapustny zapustną zapustne zapustnych zapustne narzędnik zapustnym zapustną zapustnym zapustnymi miejscownik zapustnym zapustnej zapustnym zapustnych wołacz zapustny zapustna zapustne zapustni zapustne - przykłady:
- (1.1) Poczynały się te kuligi zwyczajnie w przedostatni tydzień zapustny i trwały do Wstępnej Środy.[2]
- składnia:
- kolokacje:
- niedziela zapustna • wtorek zapustny • zapustne tygodnie
- synonimy:
- (1.1) ostatkowy, zapustowy, mięsopustny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. zapustowy
- rzecz. zapustnica ż, zapusty, zapustnik, zapust, zapustowanie
- czas. zapustować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „zapustny” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VIII: Z-Ż, Warszawa 1900–1927, s. 240–241. - ↑ J. Kitowicz: Opis obyczajów za panowania Augusta III — O Zapustach i Kuligach
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.