zaprzaniec (język polski)
- wymowa:
- [uwaga 1] IPA: [zaˈpʃãɲɛʦ̑], AS: [zapšãńec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) daw. ktoś, kto dopuścił się zdrady, zwykle jakiejś idei
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik zaprzaniec zaprzańcy dopełniacz zaprzańca zaprzańców celownik zaprzańcowi zaprzańcom biernik zaprzańca zaprzańców narzędnik zaprzańcem zaprzańcami miejscownik zaprzańcu zaprzańcach wołacz zaprzańcu zaprzańcy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) zdrajca
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zaprzaństwo n, zaparcie n
- czas. zaprzeć dk., zapierać ndk.
- przym. zaprzańczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.