zadupie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [zaˈdupʲjɛ], AS: [zadupʹi ̯e], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) pot. grub. wieś lub miasteczko ze słabo rozwiniętą komunikacją, handlem itp.
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik zadupie zadupia dopełniacz zadupia zadupi celownik zadupiu zadupiom biernik zadupie zadupia narzędnik zadupiem zadupiami miejscownik zadupiu zadupiach wołacz zadupie zadupia - przykłady:
- (1.1) Nie mogę do ciebie teraz wpaść, bo jestem u cioci na zadupiu.
- (1.1) Mieścina, z której pochodzę, to straszne zadupie.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) mieszkać / być / tkwić / utknąć / znaleźć się na zadupiu • przyjechać na zadupie
- synonimy:
- (1.1) posp. pipidówka, pipidówa, zadupiejewo; pot. wygnajewo, wygwizdów / wygwizdowo, wydmuchów / wydmuchowo, grajdoł, grajdołek, dziura, zapadła dziura, dziura zabita dechami / dziura zabita deskami, wieś zabita deskami, świat zabity dechami / świat zabity deskami, wiocha, kaczy dół, tam, gdzie diabeł mówi dobranoc; książk. przedpiekle, głusza, odludzie; neutralnie zapadły kąt, zaścianek; wulg. tam, gdzie psy dupami szczekają, wypiździjewo / wypiździewo; grub. pierdziszewo
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dupa ż, dupsko n, dupka ż, dupeczka ż, duperela ż
- przym. dupiasty
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. za + dupa
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) middle of nowhere
- chorwacki: (1.1) vukojebina ż, pripizdina ż
- czeski: (1.1) prdel světa ż
- duński: (1.1) Lars Tyndskids mark w, jordhule w
- fiński: (1.1) persereikä
- galicyjski: (1.1) cu do mundo m
- hiszpański: (1.1) culo del mundo m
- niemiecki: (1.1) Arsch der Welt m
- rosyjski: (1.1) захолустье n, глубинка ż, глухомань ż, зажопье
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.