złącze (język polski)

złącze (1.3)

wymowa:

IPA: [ˈzwɔ̃n͇ʧ̑ɛ], AS: [zu̯õṇče], zjawiska fonetyczne: udziąs.• nazal.• asynch. ą 

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) miejsce połączenia, złączenia, kontaktu

(1.2) element łączący

(1.3) elektron. zespół złożony z wtyku i gniazdka; zob. też złącze (elektronika) w Wikipedii

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	złącze	złącza
dopełniacz	złącza	złączy
celownik	złączu	złączom
biernik	złącze	złącza
narzędnik	złączem	złączami
miejscownik	złączu	złączach
wołacz	złącze	złącza

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) złącze metal-półprzewodnik • złącze p-n • złącze omowe • złącze prostujące

(1.3) złącze USB • złącze ATA/SATA • złącze HDMI • złącze PCI • złącze AGP • złącze ISA • złącze PCMCIA • złącze VGA • eurozłącze

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. łącze n, złączka ż, złączenie n, złączanie n, łączenie n, połączenie n

czas. przyłączyć, łączyć, złączać ndk., złączyć dk., połączyć

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) joint; (1.2) connector; (1.3) connector
• baskijski: (1.3) konektore
• esperanto: (1.1) junto
• hiszpański: (1.3) conector m
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1-3)
• ukraiński: (1.1) з'є́днання n; (1.3) роз'єм m

źródła: