yta (język szwedzki)
- wymowa:
- [²'y:ta]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) powierzchnia (wierzchnia warstwa)[1]
- (1.2) powierzchnia, obszar[1]
- odmiana:
- (1.1-2) en yta, ytan, ytor, ytorna
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) vattenyta
- (1.2) bostadsyta
- synonimy:
- (1.1) plan
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
yta (język wilamowski)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- ytta
- wymowa:
- znaczenia:
przysłówek
- (1.1) teraz[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, Kraków 1909, s. 312.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.