wywabiacz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [vɨˈvabʲjaʧ̑], AS: [vyvabʹi ̯ač], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) chem. środek służący do wywabiania jakichś substancji np. farby
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wywabiacz wywabiacze dopełniacz wywabiacza wywabiaczy celownik wywabiaczowi wywabiaczom biernik wywabiacz wywabiacze narzędnik wywabiaczem wywabiaczami miejscownik wywabiaczu wywabiaczach wołacz wywabiaczu wywabiacze - przykłady:
- (1.1) Ta farba nie zejdzie, musisz użyć wywabiacza.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) wywabiacz plam
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. wywabiać ndk., wywabić dk.
- rzecz. wywabianie n, wywabienie n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- por. odplamiacz
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.