wyrch (język polski)
wyrch (1.1)
wyrch (1.3)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) gw. (Zaolzie) wierch, szczyt wzniesienia[1]
- (1.2) gw. (Śląsk Cieszyński i Zaolzie) góra, powierzchnia[1][2][3]
- (1.3) gw. (Śląsk Cieszyński i Zaolzie) strych[2][3]
- (1.4) gw. (Śląsk Cieszyński i Zaolzie) teren kopalni ponad powierzchnią ziemi[1][3]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) do wyrchu • z wyrchu
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wyrchnik m, wyrchniczek m, wyrchowiec m, wyrchówka ż
- przym. wyrchni, wyrchowaty
- związki frazeologiczne:
- mieć na wyrchu
- etymologia:
- czes.[4]
- por. pol. wierch
- uwagi:
- Na Zaolziu wymawiane i używane także w formie wrch[3].
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wierch
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: góra
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: strych
- źródła:
- 1 2 3 Zachodniocieszyński słownik gwarowy, Władysław Milerski, Polski Związek Kulturalno-Oświatowy w Republice Czeskiej, Czeski Cieszyn 2009, ISBN 978-80-87281-02-4.
- 1 2 Słowniczek trudniejszych wyrazów gwarowych, w: Alina Kopoczek, Śpiewnik Macierzy Ziemi Cieszyńskiej, Cieszyn 1988, s. 375-380.
- 1 2 3 4 Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, red. Jadwiga Wronicz, Galeria „Na Gojach”, Ustroń 2010, ISBN 978-83-60551-28-8.
- ↑ E. Klich, Pokłosie, „Język Polski” nr 1/1914, s. 26.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.