wyliczanie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌvɨlʲiˈʧ̑ãɲɛ], AS: [vylʹičãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od wyliczać
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik wyliczanie dopełniacz wyliczania celownik wyliczaniu biernik wyliczanie narzędnik wyliczaniem miejscownik wyliczaniu wołacz wyliczanie - przykłady:
- (1.1) Tańska nie potrafi jednak oddać poetycko piękna przyrody, ogranicza się tylko do wyliczania wspaniałych lasów, kwiecistych łąk i urodzajnych pól[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wyliczenie n, wyliczanka ż
- czas. wyliczać ndk., wyliczyć dk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Pisarze polskiego oświecenia, red. Barbara Gomulicka, 1996 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.