wyjec (język polski)
para wyjców (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈvɨjɛʦ̑], AS: [vyi ̯ec]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) pot. przen. ktoś śpiewający uciążliwie, nieprzyjemnie i głośno
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wyjec wyjce dopełniacz wyjca wyjców celownik wyjcowi wyjcom biernik wyjca wyjce narzędnik wyjcem wyjcami miejscownik wyjcu wyjcach wołacz wyjcu wyjce - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wyjec wyjce dopełniacz wyjca wyjców celownik wyjcowi wyjcom biernik wyjca wyjców narzędnik wyjcem wyjcami miejscownik wyjcu wyjcach wołacz wyjcu wyjce - przykłady:
- (2.1) Mam już dosyć tych wyjców, którzy robią sobie próby w naszym klubie osiedlowym.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) małpa szerokonosa
- (2.1) śpiewak
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wycie n
- czas. wyć ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) howler monkey
- białoruski: (1.1) равун m
- czeski: (1.1) vřešťan
- niemiecki: (1.1) Brüllaffe m
- rosyjski: (1.1) ревун m
- szwedzki: (1.1) vrålapa w
- ukraiński: (1.1) ревун
- włoski: (1.1) scimmia urlatrice ż, aluatta ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.