wybredny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [vɨˈbrɛdnɨ], AS: [vybredny]
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) taki, który jest kapryśny, trudny do zaspokojenia, zadowolenia; taki, któremu trudno zaspokoić, dogodzić
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik wybredny wybredna wybredne wybredni wybredne dopełniacz wybrednego wybrednej wybrednego wybrednych celownik wybrednemu wybrednej wybrednemu wybrednym biernik wybrednego wybredny wybredną wybredne wybrednych wybredne narzędnik wybrednym wybredną wybrednym wybrednymi miejscownik wybrednym wybrednej wybrednym wybrednych wołacz wybredny wybredna wybredne wybredni wybredne - przykłady:
- (1.1) Szpak jest wybrednym gastronomem, gdyż wypija tylko móżdżek szarańczy[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) wybredny gust
- synonimy:
- (1.1) wymagający, grymaśny, trudny, kapryśny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wybredność
- czas. wybredzać
- przysł. wybrednie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fastidious, squeamish, choosy, finicky
- białoruski: (1.1) пераборлівы
- esperanto: (1.1) tropostulema
- fiński: (1.1) nirso
- francuski: (1.1) exigeant, difficile, gourmand
- rosyjski: (1.1) разборчивый
- źródła:
- ↑ Antoni Puzyński, Szarańcza, „Naokoło Świata”, 1926, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.