wyśmiać (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈvɨɕmʲjäʨ̑], AS: [vyśmʹi ̯äć], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• i → j
-
- znaczenia:
czasownik przechodni dokonany (ndk. wyśmiewać)
- (1.1) aspekt dokonany od: wyśmiewać
- odmiana:
- (1.1) zob. wyśmiewać
- przykłady:
- (1.1) Wiedzieli, że się nie poskarży, bo mąż i synowie ją wyśmieją[1].
- (1.1) Wzniosłość człowieczeństwa ulega zniweczeniu, a jego patos zostaje wyśmiany[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wyśmianie n, wyśmiewanie n, uśmiech m
- czas. wyśmiewać ndk., śmiać się ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: wyśmiewać
- białoruski: (1.1) высмеяць
- rosyjski: (1.1) высмеять
- źródła:
- ↑ Wojciech Żukrowski, Kamienne tablice, 1966, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Jerzy Adamski, Świat jako niespełnienie albo Samobójstwo Don Juana, 2000, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.