wolnomularka (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) członkini stowarzyszenia wolnomularskiego
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jej babka w młodym wieku została wolnomularką.
składnia:
kolokacje:
(1.1) zostać / być wolnomularką
synonimy:
(1.1) masonka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wolnomularstwo n
forma męska wolnomularz m
przym. wolnomularski
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. wolnomularstwo + -ka
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: wolnomularz
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.