wołanie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [vɔˈwãɲɛ], AS: [vou̯ãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od wołać
- (1.2) okrzyk, dźwięk dalekiego głosu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik wołanie dopełniacz wołania celownik wołaniu biernik wołanie narzędnik wołaniem miejscownik wołaniu wołacz wołanie - (1.2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wołanie wołania dopełniacz wołania wołań celownik wołaniu wołaniom biernik wołanie wołania narzędnik wołaniem wołaniami miejscownik wołaniu wołaniach wołacz wołanie wołania - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. wołać ndk.
- rzecz. wołacz mrz, zawołanie n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- arabski: صرخة
- rosyjski: (1.1) призыва́ние n, взыва́ние n, воззва́ние n; (1.2) зов m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.