wnioskodawca (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌvʲɲɔskɔˈdafʦ̑a], AS: [vʹńoskodafca], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) ten, kto wnioskuje, składa wniosek
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wnioskodawca wnioskodawcy dopełniacz wnioskodawcy wnioskodawców celownik wnioskodawcy wnioskodawcom biernik wnioskodawcę wnioskodawców narzędnik wnioskodawcą wnioskodawcami miejscownik wnioskodawcy wnioskodawcach wołacz wnioskodawco wnioskodawcy - przykłady:
- (1.1) Wnioskodawca powinien wyrazić zgodę na przetwarzanie danych osobowych.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) ims. wnioskujący, petent
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- forma żeńska wnioskodawczyni
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. wniosek + dawca
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) applier, proposer
- białoruski: (1.1) аўтар прапановы m
- duński: (1.1) ansøger w, forslagsstiller w
- hiszpański: (1.1) ponente m, proponente m, solicitante m
- niemiecki: (1.1) Antragsteller m
- nowogrecki: (1.1) αιτών m, καταθέτης m, αιτούμενος m
- rosyjski: (1.1) заявитель m, автор предложения m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.