wittenberczyk (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) mieszkaniec Wittenbergi, osoba z tego miasta[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wittenberczyk wittenberczycy dopełniacz wittenberczyka wittenberczyków celownik wittenberczykowi wittenberczykom biernik wittenberczyka wittenberczyków narzędnik wittenberczykiem wittenberczykami miejscownik wittenberczyku wittenberczykach wołacz wittenberczyku wittenberczycy - przykłady:
- (1.1) Dość powiedzieć, że gdy w stuleciu XVI przeszło półtysięczna rzesza studencka wittenberczyków zapewniła Polsce potężny strumień nowego życia duchowego i religijnego — to wiek XVII przyniósł zupełne wyłączenie miasta Lutra z rozwoju umysłowego Polski[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Wittenberga mrz
- forma żeńska wittenberka ż
- przym. wittenberski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- niemiecki: (1.1) Wittenberger m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.