windhucki (język polski)
- wymowa:
- IPA: [vʲĩntˈxuʦ̑ʲci], AS: [vʹĩntχucʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) odnoszący się do miasta Windhuk, związany z Windhukiem[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik windhucki windhucka windhuckie windhuccy windhuckie dopełniacz windhuckiego windhuckiej windhuckiego windhuckich celownik windhuckiemu windhuckiej windhuckiemu windhuckim biernik windhuckiego windhucki windhucką windhuckie windhuckich windhuckie narzędnik windhuckim windhucką windhuckim windhuckimi miejscownik windhuckim windhuckiej windhuckim windhuckich wołacz windhucki windhucka windhuckie windhuccy windhuckie nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Windhuk mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- francuski: (1.1) windhoekien
- źródła:
- ↑
Nazwy państw świata, ich stolic i mieszkańców, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2007, ISBN 978-83-239-9999-7, s. 30.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.