wiesiołek (język polski)
wiesiołek (1.1)
- wymowa:
- IPA: [vʲjɛ̇ˈɕɔwɛk], AS: [vʹi ̯ėśou̯ek], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy
- (1.1) bot. Oenothera[1], roślina o żółtych kwiatach i lancetowatych liściach[2]; zob. też wiesiołek w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik wiesiołek dopełniacz wiesiołka celownik wiesiołkowi biernik wiesiołek / wiesiołka narzędnik wiesiołkiem miejscownik wiesiołku wołacz wiesiołku - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) olej z wiesiołka • wiesiołek ozdobny • wiesiołek dwuletni
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wiesiołkowate nmos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) evening primrose
- czeski: (1.1) pupalka ż
- francuski: (1.1) œnothère, onarge
- hiszpański: (1.1) onagra ż
- japoński: (1.1) 月見草(げつけんそう)
- niemiecki: (1.1) Nachtkerze ż
- źródła:
- ↑
Hasło „Oenothera” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia. - ↑ Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.