wiejadło (język polski)
wiejadło (1.1)
- wymowa:
- IPA: [vʲjɛ̇ˈjadwɔ], AS: [vʹi ̯ėi ̯adu̯o], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) roln. prymitywne narzędzie do oddzielania plew od ziarna w formie szufli, wideł lub płaskiego kosza; zob. też wiejadło w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wiejadło wiejadła dopełniacz wiejadła wiejadeł celownik wiejadłu wiejadłom biernik wiejadło wiejadła narzędnik wiejadłem wiejadłami miejscownik wiejadle wiejadłach wołacz wiejadło wiejadła - przykłady:
- (1.1) Ma On wiejadło w ręku i oczyści swój omłot: pszenicę zbierze do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wianie n, wiatr m, wialnia ż
- czas. wiać ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. wiać + -dło
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) winnowing fan, winnowing fork
- łaciński: (1.1) ventilabrum n
- rosyjski: (1.1) веялка ż
- źródła:
- ↑ Ewangelia wg św. Mateusza 3,12, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Walenty Prokulski)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.