wiano (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈvʲjãnɔ], AS: [vʹi ̯ãno], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) przest. posag, wyprawa panny młodej
- (1.2) hist. praw. suma zapisywana żonie przez męża, równa sumie posagu; zob. też wiano w Wikipedii
czasownik, forma fleksyjna
- (2.1) zob. wiać
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wiano wiana dopełniacz wiana wian celownik wianu wianom biernik wiano wiana narzędnik wianem wianami miejscownik wianie wianach wołacz wiano wiana - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) wiano klasztorne
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wianuszek mrz, wianowanie n, wianek m, wianczarka ż
- czas. wianować ndk.
- przym. wianowany, wieńcowy
- związki frazeologiczne:
- (1.1) wnieść wiano
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bride price; (1.2) bride price
- hiszpański: (1.1) dote ż lub m; (1.2) manda ż (en favor de la esposa), excrex m
- nowogrecki: (1.1) προίκα ż
- ukraiński: (1.1) ві́но n
- wilamowski: (1.1) wjano n; (1.2) wjano n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.