wiązka (język polski)
wiązki (1.1) witek wierzbowych
wiązki (1.2) laserowe
- wymowa:
- IPA: [ˈvʲjɔ̃w̃ska], AS: [vʹi ̯õũ̯ska], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• asynch. ą • i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pewna liczba jednakowych, zwykle podłużnych przedmiotów, ułożonych razem i związanych; zob. też wiązka w Wikipedii
- (1.2) światło lub cząstki biegnące w jednym kierunku
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wiązka wiązki dopełniacz wiązki wiązek celownik wiązce wiązkom biernik wiązkę wiązki narzędnik wiązką wiązkami miejscownik wiązce wiązkach wołacz wiązko wiązki - przykłady:
- (1.1) Podarowałem swojej żonie wiązkę polnych kwiatów.
- (1.2) Emitowana wiązka jest silnie rozbieżna.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) pęk, snopek, reg. śl. ociepka
- (1.2) strumień, promień
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wiązadło n, wiązar m, wiązalnia ż, wiązacz m, wiązaczka ż
- czas. wiązać ndk.
- przym. wiązkowy, niepowiązany
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. wiązać
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bundle; (1.2) beam
- duński: (1.1) bundt n; (1.2) stråle w
- esperanto: (1.1) fasko
- niemiecki: (1.1) Bund n, Bündel n; (1.2) Kegel m, Strahl m
- rosyjski: (1.1) связка ż, вязанка ż; (1.2) пучок m
- szwedzki: (1.1) bunt w
- ukraiński: (1.1) в'язка ż; (1.2) промінь m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.