wersor (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈvɛrsɔr], AS: [versor]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) mat. wektor o długości równej 1, zwykle stanowiący bazę przestrzeni (określający układ współrzędnych); zob. też wersor w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wersor wersory dopełniacz wersora wersorów celownik wersorowi wersorom biernik wersor wersory narzędnik wersorem wersorami miejscownik wersorze wersorach wołacz wersorze wersory - przykłady:
- (1.1) W układzie ortogonalnym wszystkie wersory są do siebie prostopadłe.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) wektor jednostkowy
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) łac. versor
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) versor
- duński: (1.1) enhedsvektor w
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.