wersalka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [vɛrˈsalka], AS: [versalka]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) rozkładane łóżko, które po złożeniu tworzy kanapę
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wersalka wersalki dopełniacz wersalki wersalek celownik wersalce wersalkom biernik wersalkę wersalki narzędnik wersalką wersalkami miejscownik wersalce wersalkach wołacz wersalko wersalki - przykłady:
- (1.1) Wewnątrz wersalki można trzymać pościel.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Wersal m, wersalczyk m, wersal mrz
- przym. wersalski, wersalkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. verser → wywracać, przewracać[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sofa bed
- duński: (1.1) sovesofa w
- esperanto: (1.1) sofolito
- fiński: (1.1) vuodesohva
- niemiecki: (1.1) Schlafcouch ż
- rosyjski: (1.1) диван-кровать
- źródła:
- ↑
Porada „wersalka” w: Poradnia językowa UW.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.