wentyl (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zawór doprowadzający i odprowadzający powietrze (np. w piłce lub w kole)
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) zawór
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wentylek mrz, wentylacja ż, wentylator mrz, wentylowanie n
- przym. wentylacyjny, wentylowy
- związki frazeologiczne:
- wentyl bezpieczeństwa
- etymologia:
- niem. Ventil < łac. ventile[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Stefan Wiertlewski, Grindowanie na pegach, czyli o zapożyczeniach angielskich w socjalnej odmianie języka, w: Język. Komunikacja. Informacja 1/2006 pod red. P. Nowaka i P. Nowakowskiego, s. 68.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.