wanadowiec (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) chem. jeden z pierwiastków piątej grupy układu okresowego (wanad, niob, tantal lub dubn), z których większość jest trudnotopliwymi metalami; zob. też wanadowce w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wanadowiec wanadowce dopełniacz wanadowca wanadowców celownik wanadowcowi wanadowcom biernik wanadowiec wanadowce narzędnik wanadowcem wanadowcami miejscownik wanadowcu wanadowcach wołacz wanadowcu wanadowce - przykłady:
- (1.1) Jakoż w głąb skorupy prześwietlonego globu wchodziła niewyraźna sieć wyrysowana wanadowców, chromowców i platynowców z grupy ciężkich jak osm i iryd[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wanad m, wanadowanie n
- przym. wanadowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. wanad + -owiec
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Stanisław Lem, Fiasko, 1987, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.