waein (język wilamowski)

waein (2.1)

waeina (2.1)

waein (2.2)
rzeczownik
- (1.1) święcenie, poświęcenie[1]
rzeczownik, rodzaj męski
czasownik
- (3.1) święcić, poświęcić[1]
- odmiana:
- (2.1-2) lp waein; lm waeina
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Waeinahta, waeinbijer ż, waeinbłot n, waeinfłoś ż, waeinfoss n, waeinguöta m, waeinkałer m, waeinśtök m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (2.1) śwn. wīn < swn. wīn < prazachgerm. *wīn < łac. vīnum. por. : jid. ווײַן (wajn), niem. Wein
- uwagi:
- (2.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Napoje
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.