włóczykij (język polski)
- wymowa:
- IPA: [vwuˈʧ̑ɨcij], AS: [vu̯učyḱii ̯], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. człowiek lubiący się włóczyć[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik włóczykij włóczykije dopełniacz włóczykija włóczykijów celownik włóczykijowi włóczykijom biernik włóczykija włóczykijów narzędnik włóczykijem włóczykijami miejscownik włóczykiju włóczykijach wołacz włóczykiju włóczykije - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) wagabunda, tramp, włóczęga, obieżyświat, sł. kres. badzinia, sł. kres. bradziaga
- antonimy:
- (1.1) domator
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- wilamowski: (1.1) łazenga
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.