węgar (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈvɛ̃ŋɡar], AS: [vẽŋgar], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) bud. belka, która ogranicza z boku otwór drzwiowy lub okienny wspierający łuk lub nadproże[1]; zob. też węgar w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik węgar węgary dopełniacz węgara węgarów celownik węgarowi węgarom biernik węgara węgary narzędnik węgarem węgarami miejscownik węgarze węgarach wołacz węgarze węgary - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) węgarek
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) belka
- hiponimy:
- holonimy:
- (1.1) otwór drzwiowy
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- zdrobn. węgarek m
- przym. węgarkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) doorjamb, door jamb, jamb, doorpost
- czeski: (1.1) zárubeň, veřej
- francuski: (1.1) jambage
- portugalski: (1.1) jamba ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.