wędkarz (język polski)
wędkarz (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈvɛ̃ntkaʃ], AS: [vẽntkaš], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• wygł.• nazal.• asynch. ę
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba łowiąca ryby na wędkę
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wędkarz wędkarze dopełniacz wędkarza wędkarzy celownik wędkarzowi wędkarzom biernik wędkarza wędkarzy narzędnik wędkarzem wędkarzami miejscownik wędkarzu wędkarzach wołacz wędkarzu wędkarze - przykłady:
- (1.1) Mój dziadek jest wędkarzem.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wędka ż, wędkarstwo n, wędkowanie n
- forma żeńska wędkarka
- czas. wędkować ndk.
- przym. wędkarski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- por. rybak
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fisherman, fisher, angler
- baskijski: (1.1) arrantzale
- białoruski: (1.1) рыбалоў m
- czeski: (1.1) (sportovní) rybář m
- esperanto: (1.1) fiŝisto, fiŝkaptisto
- hiszpański: (1.1) pescador m
- nauruański: (1.1) amen ijo
- niemiecki: (1.1) Angler m
- nowogrecki: (1.1) ψαράς
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)(1.1)
- rosyjski: (1.1) рыболов m
- ukraiński: (1.1) вудкар m
- włoski: (1.1) pescatore di canna m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.