wątlutki (język polski)
- wymowa:
- IPA: [vɔ̃nˈtlutʲci], AS: [võntlutʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ą
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) zdrobn. od: wątły
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik wątlutki wątlutka wątlutkie wątlutcy wątlutkie dopełniacz wątlutkiego wątlutkiej wątlutkiego wątlutkich celownik wątlutkiemu wątlutkiej wątlutkiemu wątlutkim biernik wątlutkiego wątlutki wątlutką wątlutkie wątlutkich wątlutkie narzędnik wątlutkim wątlutką wątlutkim wątlutkimi miejscownik wątlutkim wątlutkiej wątlutkim wątlutkich wołacz wątlutki wątlutka wątlutkie wątlutcy wątlutkie - przykłady:
- (1.1) Była wątlutka, męczyło ją wchodzenie pod górę, bieganie, nawet - zbyt ożywiona rozmowa[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wątłusz mzw, wątłość
- przym. wątły
- przysł. wątle, wątło, wątlutko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Aleksander Sołżenicyn, Krąg Pierwszy Tom 1, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.