wāfen (język średnio-wysoko-niemiecki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) broń, zwł. miecz[1]
- odmiana:
- (1.1) odmiana mocna
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) wāpen, wāffen, wāppen, wōfen, wōffen, wōpen
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- swn. wāfan < pragerm. *wēpna-, źródłosłów dla niem. Waffe[2]
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Hasło „wâfen” w: Matthias Lexer, Mittelhochdeutsches Handwörterbuch, Verlag von S. Hirzel, Lipsk 1872‒1878. - ↑ Hasło „Waffe” w: Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache, Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.